Eén van de spellen die mijn interesse had gewekt in de aanloop naar Essen, was Evacuation. De vorige release van Delicious Games, Woodcraft, is ons erg goed bevallen en ook Underwater Cities is één van onze favorieten. Ruimtethema's zijn meestal minder mijn ding, maar het evacueren van je bevolking naar een nieuwe planeet, omdat het op je oude planeet niet goed gaat, vond ik wel intrigerend.

In Evacuation begin je met een werkende economie op de oude planeet, waardoor je vanaf het begin inkomsten hebt om vanalles te doen. Tijdens het spel moet je dit echter zien te verplaatsen naar de nieuwe planeet en zorgen dat je je economie daar opbouwt. Je hebt dus in het begin de meeste mogelijkheden op de oude planeet en kunt daar veel doen, maar dan moet je nog wel regelen dat je wat je daar produceert, vervolgens naar de nieuwe planeet verplaatst. Wat je maakt, komt namelijk op de planeet waar je de grondstoffen van betaalt.
Het spel heeft maar vier rondes en elke ronde doe je verschillende acties, maar alleen de eerste twee acties zijn gratis, daarna kosten ze energie. Acties zijn bijvoorbeeld het bouwen van ruimteschepen waarmee je populatie en gebouwen kunt verplaatsen, het ontwikkelen van technologie, het koloniseren van de nieuwe planeet, etc. Elke ronde moet je voedsel betalen, op de oude planeet wordt dit steeds minder, op de nieuwe steeds meer. Na twee ronden moet je één entertainmentmogelijkheid op de nieuwe planeet hebben, na de derde twee en na de vierde drie. Lukt dit niet, dan krijg je strafpunten. Ook als je aan het eind van het spel niet al jouw populatie en infrastructuur geevacueerd hebt van de oude planeet, krijg je strafpunten.
Het doel van het spel is zo snel mogelijk je productie van staal, voedsel en energie op de nieuwe planeet op acht te krijgen en daar drie entertainmentmogelijkheden te hebben. Zodra iemand dit lukt, eindigt het spel. Als er daarna nog steeds iemand aan de eindconditie voldoet, wint deze het spel meteen.
| Martha: Dit spel werkt goed voor mij, ondanks dat het ook heel frustrerend kan zijn als ik weer iets over het hoofd heb gezien. Ik heb het nu twee keer gespeeld waar ik de eerste keer nog vooral aan het ontdekken was wat er nu allemaal kon, had ik de tweede keer een echt plan. Jammer genoeg was ik even vergeten dat ik dan nog grondstoffen nodig had aan een bepaalde kant, waardoor m'n laatste actie(s) niet meer zo heel zinnig was(waren). Er valt voor mij nog een boel te ontdekken aan dit spel, maar het lijkt erop dat er verschillende manieren zijn om het doel te halen. Het spel heeft ook nog een geavanceerde versie en een versie waarbij het race-element er niet is. |
~Martha
Operation Cuckoo is een spelletje dat vorig jaar op de beurs in Essen al getoond werd, maar pas recent daadwerkelijk verkrijgbaar is geworden. Dat kwam omdat de componenten van het spel te klein uit waren gevallen voor het speelbord. Uitgever Jolly Dutch heeft toen besloten om nieuwe componenten te laten maken die qua grootte beter bij het speelbord passen, waardoor het spel vertraagd werd. Ze hebben echter van de nood een deugd gemaakt en de kleinere componenten hergebruikt voor de supercompacte Travel edition en de geopende versies van het oorspronkelijke spel laten signeren door de designers Dennis Harmsen en Esmée Spaargaren.

Het concept van Operation Cuckoo lijkt enorm simpel: je moet elke beurt een stuk vooruit zetten en je wint als je al jouw stukken, behalve de koekoek, als eerste kwijtraakt. Spelers zijn namelijk verplicht om een stuk van de tegenstander (vooruit of achteruit) te slaan als dat kan.
Daar houdt het echter niet op, want je kunt ook winnen door jouw koekoek op één van de drie thuisvakken aan de kant van de tegenstander te plaatsen of door een niet-koekoek stuk van de tegenstander te verplichten om een stuk te slaan op één van jouw thuisvakken. Terwijl je je bezig houdt met al deze mogelijkheden om te winnen, moet je echter ook oppassen dat jouw koekoek niet geslagen wordt, want dan verlies je meteen!
| Martha Mijn eerste kennismaking met dit spel was het enthousiaste verhaal van Matthias toen we onderweg waren naar de retailerdag van Jolly Dutch. Gelukkig konden we het daar uitproberen! Het eerste potje had ik zijn koekoek gevangen, dus moest er revanche komen. Jammer genoeg voor Matthias gebeurde hetzelfde. Later heb ik het spel ook nog eens met iemand anders gespeeld en toen ging het een stuk minder voorspoedig - hij had gezorgd dat ik één voor één al zijn stukken (behalve zijn koekoek) moest slaan. Het spel ziet er leuk uit en speelt lekker weg, terwijl je genoeg hebt om over na te denken. Een aanrader! |
| Matthias Toen Operation Cuckoo mij uitgelegd werd, dacht ik voldoende te hebben aan de uitleg dat het 'omgekeerd dammen' is. Zodra ik het speelde, merkte ik echter al meteen dat de andere win/verlies condities ervoor zorgen dat het helemaal niet zo simpel is. Als je namelijk al jouw stukken laat slaan, maak je het ook automatisch eenvoudiger voor jouw tegenstander om jouw thuisvakken te bereiken. Als je met jouw koekoek de overkant probeert te bereiken, dan loop je automatisch het gevaar dat deze geslagen kan worden, etc. Deze balans maakt dat het spel veel interessanter is dan ik in eerste instantie had verwacht. Daarnaast vind ik het heel mooi hoe de uitgever ervoor gezorgd heeft dat de te kleine stukken toch nog nut hebben in de reisversie en ze dus niet weggegooid hoeven te worden. Dat is een goed initiatief om verspilling tegen te gaan en het levert ook nog een reisversie op die ik zeker meeneem op de volgende vakantie! |
~ Matthias & Martha
Cloudy Kingdom trok onze aandacht omdat het er zo leuk uitziet, dus we hebben het meteen getest om te kijken of het spel net zo leuk is als het eruit ziet.
Er wordt een speelveld uitgestippeld door een vierkant te maken van kastelen, met aan elke zijde één kasteel van elke kleur. Beide spelers krijgen één routekaart op hand en gelijk setje van drie magiekaarten die ze voor zich leggen.
Het doel van het spel is om twee van jouw tegenoverliggende kastelen te verbinden door routekaarten met daarop bonenstaken te spelen. Deze routekaarten leg je in het vierkant tussen de kastelen. Je moet ze dan aan een kasteel, aan andere routekaarten of haaks op een eerder gelegde routekaart leggen.
In plaats van een routekaart spelen, mag je ook een routekaart afleggen om een magiekaart te spelen. Als je dat doet, dan voer je het eenmalige effect uit op de gekozen magiekaart, zoals bijvoorbeeld een eerder geplaatste routekaart verwijderen en extra kaarten trekken voor meer keuze. Je kunt echter niet winnen in een beurt dat je een magiekaart speelt.
Aan het einde van jouw beurt trek je altijd weer een nieuwe routekaart, zodat je in jouw volgende ronde weer iets kan doen. Dit gaat door totdat iemand een pad voltooid tussen zijn tegenoverliggende kastelen.
| Martha Wat mij betreft is dit zeker een leuk spelletje. Het speelt lekker weg, maar weet met eenvoudige regels toch interessante keuzes te creëren. De magiekaarten geven je extra mogelijkheden, maar zijn niet te sterk, omdat je tegenstander(s) altijd nog een kans krijgt om iets te doen voor je kunt winnen. |
| Matthias Er zijn meer spellen waarbij je de kaarten neerlegt om paden te vormen, maar ik vond het een leuke vondst dat je ze ook haaks op elkaar kan stapelen om eerder gelegde paden te veranderen en tegelijkertijd daarmee nieuwe paden te creëren. Ik was eerst wel bang dat het wel heel restrictief zou voelen dat je alleen de enkele kaart in jouw hand kunt spelen, maar door jouw magiekaarten op de juiste momenten te gebruiken kun je soms een uitweg forceren of zelfs een nadelig speelveld in één klap omtoveren tot een speelveld dat voor jou voordelig is. Ik kijk er dan ook naar uit om dit spel nog vaker te proberen met de andere magiekaarten die in het doosje zitten. |
~ Matthias & Martha
Zoals jullie op onze social media kanalen al hebt kunnen zien, keek ik erg uit naar de binnenkomst van The Warp. Onze winkel heeft meegedaan met deze Kickstarter omdat dit spel een asymmetrische 4X ervaring belooft met gestroomlijnde regels en een korte speelduur. Nu hebben vele spellen deze claims al gemaakt, maar het spelsysteem van The Warp was de eerste waarvan ik het ook daadwerkelijk een beetje geloofde. De vraag is nu: maakt het spel deze belofte ook waar?
Voordat we verder gaan, wil ik graag duidelijk maken dat deze review echt alleen om de eerste indruk gaat die ik van het spel heb nadat ik het eenmaal gespeeld heb met één andere persoon. Ik wil later een extra artikel schrijven als ik het vaker gespeeld hebben (en met meer personen).
Om met de deur in huis te vallen: The Warp is heel moeilijk te kwalificeren na één keer spelen. Het spel lijkt alles net even anders te doen dan andere spellen. Zo kun je aan het begin van jouw beurt energie en goud winnen uit jouw reactors en mijnen, maar niet als je deze beurt nieuwe troepen wilt recruteren. Direct daarna volgt echter een fase waarin je nieuwe project en/of gevechtstkaarten krijgt die je ook kan afleggen om (extra) energie en/of goud te krijgen. Het is dus toch mogelijk om grondstoffen te ontvangen als je troepen recruteert, maar dan reduceer je wel drastisch jouw opties tijdens de volgende actiefase.
De actiefase is normaal gesproken het hart van elk 4X spel en geeft je meestal een uitgebreid menu aan acties waar je voorlopig een tijdje mee bezig bent. Niet in The Warp, want er zijn maar 3 keuzemogelijkheden en je mag daarvan maar eentje in jouw beurt uitvoeren. Twee van deze actiemogelijkheden mogen echter ook uitgevoerd worden door de andere spelers als je deze kiest. Je geeft dus met jouw keuze voor een bepaalde actie de anderen ook de mogelijkheid om iets te doen en je kunt dus zelf ook meeprofiteren van de keuzes van andere spelers in hun beurt.
De Develop actie geeft je de mogelijkheid om een projectkaart te spelen en daarmee één van je gebouwen (zoals Energy Plants. Gold Mines en Command Posts) te bouwen of alle gebouwen van een bepaald type te verbeteren. De Terrashift actie is vrij uniek, want deze actie stelt je in staat om de hoogte van één gebied te verhogen en die van een ander gebied gelijktijdig te verlagen. Dit wil je doen, omdat de hoogteverschillen tussen gebieden cruciaal zijn tijdens de onvermijdelijke gevechten. Je kunt op deze manier de balans in jouw voordeel verschuiven, maar dan kan de tegenstander jouw aanval beter zien aankomen.
Over aanvallen gesproken: dit is de derde actiemogelijkheid en ook hier heeft The Warp enkele unieke aspecten. De aanvaller en de verdediger kunnen elk één van hun gevechtskaarten spelen om een voordeel te verkrijgen. Als je echter een neutraal ras aanvalt, dan kan iedereen behalve de aanvaller een kaart spelen voor de verdediging van het neutrale ras. De aanvaller kan vervolgens de verdediger proberen om te kopen zodat deze de kaart weer wegneemt. Omdat de kaarten eerst op de kop gespeeld worden, kun je hier leuk bluffen om toch nog wat uit een gevecht te halen.
Wellicht was het je al opgevallen, maar er is geen actiemogelijkheid om troepen te verplaatsen zonder aan te vallen. Dat komt omdat elke speler aan het einde van zijn beurt automatisch de mogelijkheid krijgt om twee troepen te verplaatsen. Je moet dus echt vooruit plannen als je grotere verplaatsingen wilt uitvoeren zonder aan te vallen.
Ongeveer het enige element in The Warp dat je bij andere 4X spellen ziet, is dat je missies uit moet voeren om punten te scoren. Deze missies zijn ingedeeld in categorieën en belonen je met punten voor het verzamelen van grondstoffen, het bouwen en verbeteren van gebouwen en het winnen van gevechten op speciale wijze. Verder kun je punten verzamelen door de middelste tegel te veroveren en te behouden. Bij de puntentelling heeft The Warp echter weer een uniek gevoel. Het einde wordt namelijk ingeluid als een speler 9 punten heeft, maar daarna wordt er nog een aantal beurten doorgespeeld. Door het escalerende karakter van het spel kun je echter in deze laatste beurten een veelvoud van 9 punten erbij verdienen.
Alsof de hele spelstructuur en het gevoel van het spel nog niet uniek genoeg is, heeft de ontwerper van het spel ook enorm ingezet op asymmetrie en afwisseling om elke speelervaring anders te maken. Hij doet dit door verschillende buitenaardse rassen te introduceren die de regels op een unieke manier breken en hiervan maar een deel te gebruiken in elk spel. Hierdoor moet je echt elke keer opnieuw ontdekken hoe jij het huidige spel moet aanvliegen.
| Matthias Het 4X genre zit vol complexe en lange spellen, maar ik heb nog nooit zo moeten wennen aan een spel als bij The Warp. Het spel is echt niet moeilijk qua regels, maar je wordt al snel op het verkeerde been gezet omdat alles net een beetje anders gaat dan je gewend bent. Daarbij moet ik wel zeggen dat ik de meeste twists in dit spel leuk bedacht zijn en ook erg goed lijken te werken. Daarbij had ik ook twee rassen voor mezelf gekozen die een andere speelstijl aanmoedigen dan ik normaal zou hebben. In bijvoorbeeld Twilight Imperium kan ik me daar wel op aanpassen, maar hier lukte mij dit toch beduidend minder makkelijk omdat de asymmetrie groter is dan ik gewend ben. In beide spellen scoor je bijvoorbeeld punten door missies te voltooien, maar waar je in Twilight Imperium je deze missies per ras anders oplost kun je in The Warp met sommige rassen beter helemaal niet aan bepaalde missies beginnen. Ik zou dus iedereen aanraden om bij de eerste keer twee rassen uit te zoeken die passen bij jouw natuurlijke speelstijl. Ik denk dat dit enorm helpt om je weg te vinden in het spel. Het is voor mij heel moeilijk om nu precies te zeggen hoe leuk ik The Warp vind en wat het dan zo leuk maakt voor mij. Ik kan wel zeggen dat ik me uitstekend vermaakt heb en dat ik niet kan wachten om het opnieuw in het diepe gegooid te worden en te ontdekken hoe ik me daar ditmaal ga redden. Als dat gevoel blijft, dan heb ik een ideaal spel gevonden voor mijn brein dat steeds weer nieuwe uitdagingen zoekt. |
~ Matthias
Een van de eerste Games@Work die we schreven ging over Little Town. Dit leuke spel heeft nu, jaren na dato, een uitbreiding gekregen! Deze uitbreiding voegt nieuwe gebouwentegels en nieuwe doelen toe, maar introduceert ambachtskaarten die je allerlei nieuwe mogelijkheden geven. Wij waren erg benieuwd of dit een leuke toevoeging is.

De ambachtskaarten worden op het nieuwe speelbord gelegd, gesorteerd naar soort en niveau. Je krijgt een aantal lege ambachtskaarten en legt deze in een rij voor je neer. Vervolgens zet je jouw arbeiders in de openingen tussen de kaartjes.
In jouw beurt kies je nog steeds of jouw arbeider gaat bouwen of verzamelen. Daarnaast kun je echter ook een ambachtskaart activeren die naast de arbeider ligt, mits deze overeenkomt met de gekozen actie (verzamelen of bouwen). Vervolgens kun je de gebruikte ambachtskaart ook nog verbeteren door de bovenste kaart van het volgende niveau te kopen met muntjes en/of grondstoffen.
De ambachtskaarten geven je handige bonussen, zoals bijvoorbeeld extra grondstoffen bij het verzamelen of korting bij het bouwen. Tevens levert het aanschaffen en verbeteren van een ambachtskaart je ook belangrijke punten op die op het eind zomaar het verschil kunnen maken.
| Martha Deze uitbreiding doet precies wat ik leuk vind aan uitbreidingen. Het geeft je extra opties en daarmee wat meer om over na te denken, zonder dat het al teveel nieuwe regels toevoegt. De nieuwe ambachtskaarten geven je leuke nieuwe mogelijkheden om de puzzel uit het originele spel wat extra's te geven, zonder dat ze de aandacht teveel afleiden. Met ervaren spellenspelers zou ik de uitbreiding gewoon in het spel laten zitten, maar het is zeker geen probleem om het er weer uit te halen als je liever alleen het basisspel wilt spelen, de componenten zijn goed herkenbaar en er zo weer uit te halen. |
| Matthias Ik ben het met Martha eens dat dit een uitbreiding is die ik altijd aan het basisspel zou toevoegen, tenzij ik met mensen speel die bijna nog nooit een spel hebben gespeeld. Uitbreidingen die een compleet nieuwe laag toevoegen aan een spel werken niet altijd voor mij, maar hier werkt het omdat het basisspel van zichzelf enorm gestroomlijnd is en omdat de uitbreiding gebruik maakt van precies dezelfde elementen als het basisspel. Je hoeft dus bijna niks extra's te leren, terwijl je ineens veel meer opties hebt om grondstoffen te krijgen en punten te verdienen. Kortom: deze onverwachte uitbreiding was een aangename verrassing en blaast nieuw leven in Little Town. We hopen dat hierdoor het spel eindelijk de aandacht krijgt dat het volgens ons verdient. |
~ Matthias & Martha
Er zijn in de afgelopen jaren heel veel verschillende bordpspellen uitgekomen die de ervaring van een Escape Room naar jouw eigen tafel brengen. Het zijn er zelfs zoveel dat het soms moeilijk is om door de bomen het bos te zien en daarom wilden we jullie wat hints geven waarmee jullie uit kunnen komen bij het spel dat het beste bij jou of jouw speelgroep past. Uiteraard houden we de uitleg vrij algemeen, want we willen geen puzzels of ervaringen verklappen. Dit is zeker geen complete lijst van alle Escape Room spellen die er zijn, maar met deze spellen hebben we de meeste ervaring.
POCKET ESCAPE ROOM is het eenvoudigst in de opzet door de hele ervaring te reduceren tot één stapel kaartjes die je in volgorde doorloopt. Hierdoor heeft dit spel niet de meest unieke puzzels, maar het maakt het spel wel enorm toegankelijk. Je opent simpelweg het doosje en begint de bovenste kaart te lezen zonder dat je eerst regels moet lezen. Je zit dus meteen midden in het verhaal en niemand heeft voorkennis nodig om mee te kunnen doen.
Een ander voordeel van deze reeks is dat er niets kapot gaat tijdens het spelen. Als je dus het spel uitgespeeld hebt, kun je er iemand anders blij mee maken. Dit is ideaal als je op vakantie gaat en op de terugweg liever jouw kofferruimte wilt gebruiken voor souvenirs.
De EXIT reeks is een stapje hoger qua complexiteit. Je moet wel wat regels lezen om het codewiel te kunnen gebruiken voor het controleren van oplossingen, maar gelukkig maken alle delen gebruik van hetzelfde codewiel systeem. De puzzels in deze reeks zijn wat unieker dan die van Pocket Escape Room en je moet regelmatig iets omvouwen, in stukken knippen of tekenen. Dat heeft als nadeel dat je het spel niet kunt hergebruiken, maar gelukkig zijn deze spellen ook niet zo duur. Tevens zorgt dit dan ook weer voor extra ruimte in je koffer...
UNLOCK! is een spelsysteem dat grotendeels werkt met een stapel genummerde kaarten. Hier zijn de kaarten gecodeerd met een kleur die je vertelt wat je met de kaart kan doen. Zo zijn er bijvoorbeeld rode en blauwe objecten die je met elkaar kunt combineren. Door de cijfers op een rode en een blauwe kaart bij elkaar op te tellen, krijg je het nummer van de kaart dat het resultaat van deze combinatie beschrijft. Dit kan je echter een strafpunt opleveren, als de combinatie je niet vooruit helpt. Gele kaarten blokkeren je vooruitgang tot je de juiste code hebt gevonden. Je moet zo'n code invoeren in de gratis app om te controleren of deze juist is. Deze app toont ook de tikkende klok en geeft je de mogelijkheid om hints op te vragen of sfeergeluiden en muziek te laten horen.
ESCAPE ROOM: THE GAME heeft het meest sfeervolle spelsysteem en lijkt het meest op een echte Escape Room. In dit spel zet je een speciaal decoderkastje op tafel. Dit kastje toont op een klok hoeveel tijd je nog over hebt en controleert of je de puzzel goed opgelost hebt door de sleutels te controleren die je er in steekt. Daarnaast toont de klok diverse decodeertabellen, geeft middels geluidsignalen aan wanneer je weer een hint mag lezen en zorgt voor sfeer door achtergrondgeluiden en muziek te laten horen terwijl de klok loopt.
Door het lossere systeem van dit spel is het spelmateriaal vaak gevarieerder en unieker dan in andere systemen. Ook hier moet je echter vaak tekenen, knippen en vouwen om puzzels op te lossen. Gelukkig stelt de officiële website je in staat om alle gebruikte materialen opnieuw te printen en het spel dus herspeelbaar te maken voor iemand anders.
ESCAPE TALES is meer gericht op volwassenen en dit komt tot uiting door de gebruikte thema's, het niveau van de puzzels en het feit dat je meerdere sessies (of een heel lange sessie) nodig hebt om het hele verhaal door te spelen. Om deze laatste reden is er in dit spel ook geen tijdsdruk van een aflopende klok, dus je kunt de tijd nemen om het verhaal te ervaren. In plaats daarvan moet je actiefiches inzetten om dingen te proberen in het spel en verdien je nieuwe actiefiches door puzzels op te lossen en de oplossingen in te voeren op de speciale website. Het is dus belangrijk dat je niet zonder actiefiches komt te zitten.
Tijdens het spel maak je ook meerdere keuzes die ervoor zorgen dat je verschillende paden in het verhaal neemt. Dit maakt Escape Tales in zekere mate ook herspeelbaar, omdat je dus de volgende keer een ander pad kan kiezen.
Hopelijk hebben jullie nu een goed idee wat de belangrijkste verschillen tussen deze Escape Room spellen zijn en kun je nu bepalen welke het beste bij jullie past. Heb je al een favoriet en wil je daar iets over zeggen? Laat het ons dan hieronder weten door een berichtje achter te laten.
Eén van de meest besproken titels van de afgelopen weken was zonder twijfel Star Wars: The Deckbuilding Game. Het enthousiasme leek in eerste instantie niet zo groot te zijn voor dit spel. Dit leek deels te komen doordat het spel op het eerste gezicht nogal veel op Star Realms lijkt, maar ook omdat er een zekere Star Wars moeheid merkbaar is in de spellenwereld. Inmiddels zijn de eerste reacties binnen en de trend lijkt nu te zijn dat de meeste mensen het spel beter vinden dan ze verwacht hadden, maar hoe komt dat?
Laten we maar beginnen met, zoals de Amerikanen zeggen, de grootste olifant in de kamer: de vergelijking met Star Realms. Het klopt absoluut dat deze spellen veel gemeen hebben. Beiden zijn vlotte deckbuilders waarbij je kaarten uit een rij in het midden koopt, de kaarten zijn ingedeeld in facties en in beide spellen probeer je een levenstotaal van de tegenstander tot 0 te reduceren met jouw kaarten terwijl dit verdedigd wordt door kaarten die aan het einde van de ronde blijven liggen.
Er zijn echter ook een aantal best belangrijke verschillen. In Star Wars: The Deckbuilding game kun je bijvoorbeeld niet alle kaarten uit het midden kopen. Alleen de kaarten van jouw factie (Rebel of Empire) en de neutrale kaarten zijn voor jou beschikbaar. De kaarten van de andere factie kun je niet kopen, maar wel aanvallen met de aanvalskracht op jouw kaarten om ze uit de rij te verwijderen en hiervoor een beloning te ontvangen.
Deze kostbare aanvalskracht heb je echter ook nodig om elke basis van de tegenstander aan te vallen en uiteindelijk te vernietigen. Het systeem met de basissen heeft ook een aantal voordelen ten opzichte van een simpel levenstotaal. Zo is het in Star Wars: The Deckbuilding Game niet mogelijk om iemand in één keer te verslaan als je toevallig een perfecte hand hebt. Je moet dit kunnen herhalen, want je kunt maar maximaal één basis per ronde vernietigen. Daarnaast heeft elke basis een uniek voordeel en mag je zelf de vervangende basis uitkiezen. Hiermee kun je je dus aan de actuele situatie aanpassen als je in de verdediging gedrukt wordt.
Dan is er nog de toevoeging van The Force. Tijdens het spel probeer je vooral als de rebellen The Force aan jouw kant te krijgen, want dit maakt een enorm verschil voor de effectiviteit van veel van jouw kaarten. En dat heb je nodig, want de Empire kaarten hebben vaak een grotere slagkracht dan die van de rebellen. Als je dus als de Empire factie speelt, moet je zeker proberen te voorkomen dat The Force altijd met de Rebellen is.
Deze, op het oog kleine, verschillen zorgen ervoor dat Star Wars: The Deckbuilding game toch best anders speelt dan Star Realms. Dan blijft dus de gedachte over of we echt nog wel een nieuw Star Wars spel nodig hebben. Voor ons gevoel springt dit Star Wars: The Deckbuilding Game in het gat dat achtergelaten werd na het einde van Star Wars: Destiny en Star Wars: The Cardgame. Nu hebben we een nieuw kaartspel waarin je een kort duel kunt uitvechten in het Star Wars universum. Ditmaal is het ook veel toegankelijker omdat de regels van Star Wars: The Deckbuilding Game heel eenvoudig zijn en omdat je nu geen boosters met willekeurige inhoud hoeft te kopen of verschillende pakjes bij elkaar moet zoeken.
| Martha Deckbuilders waren een tijdje één van mijn favoriete type spellen, maar eigenlijk was het al best lang geleden dat ik een pure deckbuilder gespeeld had. De regels deden het lijken alsof het ingewikkeld zou zijn, maar dat bleek helemaal niet het geval te zijn. Het spel speelde lekker vlot en het thema werkt prima. Het feit dat je niet alle kaarten kunt kopen, maar die van de tegenstander kunt aanvallen om ze te verwijderen, werkt goed. Het is in ons potje niet voorgekomen dat er niks leuks en/of niks betaalbaars in het midden lag. Tijdens het spel waren er genoeg interessante keuzes te maken, zoals het uitschakelen van een kaart uit het midden voor de beloning, of toch het aanvallen van de basis van de ander. Of welke kaart je eerst koopt, in de hoop dat de nieuwe kaart in de rij nog beter is.. Wat ik vooral miste is fiches of blokjes voor meer dan één schade. In de loop van het spel konden we steeds meer schade doen aan de basis van de ander, waardoor je even 15 losse blokjes moest gaan zitten uittellen... Maar dat is wel op te lossen met andere fiches of dobbelstenen en zeker geen groot probleem. |
| Matthias Toen ik de regels van het spel las, werd ook door mij de vergelijking met Star Realms direct gemaakt. Dat betekende ook dat het spel meteen met een achterstand begint. Star Realms is namelijk één van de favorieten spellen van mij en Elvia en we hebben het, verspreid over de verschillende sets, meer dan 100x gespeeld. Het is dan dus zeer de vraag of Star Wars: The Deckbuilding Game wel een plekje kan krijgen in onze collectie. Ik had hierbij alle hoop gevestigd op het nieuwe mechanisme dat je kaarten van jouw tegenstander in de rij kunt aanvallen voordat ze gekocht worden. Dit staat of valt echter met hoe goed je daarvoor beloond wordt. Als de beloning namelijk niet goed genoeg is, dan kun je beter gewoon de basis van de tegenstander aanvallen om te winnen. Gelukkig hebben ze dit precies goed gedaan en is het vaak juist een heel interessante manier om opties voor jouw tegenstander te ontnemen terwijl jij daarmee jouw eigen vooruitgang een boost geeft. Dit zorgt voor een dynamischer beurtverloop dan in Star Realms waar je toch meer afhankelijk bent van de kaarten die je trekt. Het tweede aspect waarop Star Wars: The Deckbuilding Game het van Star Realms kon winnen is op het thematische vlak. De kaarten in Star Realms zijn leuk geïllustreerd, maar voelen verder behoorlijk generiek. In Star Wars: The Deckbuilding game heb je toch iets meer iconische schepen, voertuigen en karakters en daarbij helpt het voor mij enorm dat deze set focust op mijn favoriete films (Rogue One en de originele trilogie). In eerste instantie dacht ik dat het thema vooral te vinden was in wat elke kaart doet (bijvoorbeeld een Chewbacca die effectiever wordt als hij samen met een ander uniek karakter gespeeld wordt), maar later merkte ik dat er ook een meer algemene thematiek te vinden is in hoe elke factie opgebouwd is. Zo hebben de rebellen meer en betere unieke helden en vertrouwt The Empire meer op hun machtige vlaggeschepen. Daarnaast is het voor de rebellen enorm belangrijk dat ze The Force aan hun zijde hebben omdat ze dan meer hulp (= kaarten) krijgen van anderen om tegen de macht van The Empire te kunnen vechten. Vervangt dit spel Star Realms voor mij? Nee, zover is het nog niet, want qua variatie kan ik Star Realms nog eindeloos doorspelen en heeft deze set een veel minder verschillende kaarten. Dat gezegd hebbende: als er nog meer leuke nieuwe sets voor dit spel uitkomen (waar zijn de droids?), dan kan dit wel eens een geduchte concurrent van Star Realms worden. |
| Elvia Ik vind Star Realms heel leuk, dus ik was benieuwd of ik Star Wars: The Deckbuilding Game net zo leuk zou vinden. Als je het deckbuilding concept al kent, is dit spel in ieder geval heel makkelijk te leren. Ik vond het leuk dat je de kaarten van de tegenstander in de rij kan verslaan. Niet alleen krijgt jouw tegenstander dan niet meer de mogelijkheid om deze kaart te kopen, maar je krijgt ook een beloning. Dat kan af en toe heel handig zijn en geeft meer opties voor het geval dat er niet goede kaarten voor jou te koop zijn. In het midden van het eerste spel had ik twee bases verslagen en Matthias één van de mijne. Toen voelde het even alsof het spel nog heel lang zou duren. We waren allebei defensieve kaarten aan het kopen en ik dacht dat we daardoor elkaars bases voor een langere tijd niet meer zouden kunnen raken. Maar dat gebeurde niet en het spel ging vlot verder. Aan het einde van het spel was het heel spannend, want Matthias had gewonnen als ik er één beurt langer over had gedaan om hem te verslaan. Het grootste nadeel aan het spel zijn voor mij dat sommige design keuzes niet ideaal zijn. De kaarten hebben te veel tekst om in één oogopslag te kunnen bepalen wat ze doen. Sommige dingen zoals resources en kracht zijn met symbolen aangegeven, maar een exile ability dan weer niet. De factie van een kaart is ook niet heel opvallend aangegeven en dat maakt het lastig om ze meteen goed neer te leggen in de rij. Het heeft ook voordelen dat de kaarten meer tekst hebben dan Star Realms, want nu hebben de kaarten meer unieke en thematische vaardigheden en dat maakt het weer leuker. In het algemeen vind ik Star Wars: The Deckbuilding Game een heel goed spel. Ik heb het met Matthias al twee keer in één week gespeeld en ik heb al ingepland om het nog een keer te spelen met iemand anders. Er is nog veel te ontdekken in het spel, dus ik kijk er naar uit! |
~ Matthias, Martha & Elvia
Mindbug heeft duidelijk zijn oorsprong in spellen zoals Magic: The Gathering. Sterker nog, één van de designers van Mindbug, Richard Garfield, is de designer van Magic: The Gathering. In zijn meer recente kaartsspellen zie je deze invloed duidelijk terug, maar hij probeert tegenwoordig duidelijk het concept te vereenvoudigen en te stroomlijnen waar mogelijk. In Keyforge was er bijvoorbeeld ineens geen resourcesysteem meer dat je liet betalen voor kaarten, maar moest je in elke beurt vooraf kiezen welk deel van je hand en uitgespeelde kaarten je ging activeren. Mindbug gaat nog een flinke stap verder door je elke beurt te laten kiezen om één kaart te spelen of met één eerder gespeelde kaart aan te vallen. Tel daarbij op dat beide spelers beginnen met 10 willekeurige kaarten en maar 3 levenspunten en dan klinkt dit als een recept voor een enorm ongebalanceerd spel.
Er is echter één mechanisme dat ervoor zorgt dat dit spel veel beter is dan het op papier lijkt en dat is het 'Mindbug' systeem. Beide spelers beginnen het spel met 2 van deze Mindbugs en elke keer dat een tegenstander een wezen uitspeelt, kunnen ze één van hun beschikbare Mindbugs gebruiken om deze kaart over te nemen. Dit betekent dat jouw kaart ineens tegen jou gebruikt kan worden en dat je dus echt niet simpelweg zomaar jouw beste kaart kunt uitspelen.
Veel kaarten hebben enkele keywords die ze beter maken en een vaardigheid die ze kunnen gebruiken als ze in het spel komen, aanvallen of juist als ze het spel verlaten. Deze combinatie van keywords en vaardigheden is veel eenvoudiger dan bijvoorbeeld in Magic, maar zorgt toch voor een veel dynamischer spelverloop dan je op het eerste gezicht zou verwachten als je de kaarten ziet.
Al met al doet Mindbug precies waar het voor bedacht is. Het is een enorm gestroomlijnd kaartspelletje waarin je constant met elkaar strijdt om levenspunten af te pakken en je bent klaar in ca 20 minuten. Als jou dat interessant klinkt, maar je hebt geen zin om tientallen keywords te leren, decks te bouwen of meer dan een half uur per duel bezig te zijn, dan is er een grote kans dat Mindbug iets voor jou is.
| Martha Mijn ervaring met Magic is dat ik altijd of teveel landjes heb en geen kaarten om te spelen met al die mana, of leuke kaarten, maar geen mana om ze mee te betalen. Een spelletje waarbij je je daarover geen zorgen hoeft te maken, klonk dan ook goed! Matthias had Mindbug snel uitgelegd en doordat eigenlijk bijna alles wat de kaarten doen erop staat geschreven en ik de keywords logisch vond, duurde het niet lang voor we konden beginnen. Ons eerste potje was vrijwel meteen voorbij, omdat ik een mindbug handig in kon zetten en Matthias mijn winst toen niet meer kon voorkomen. Dus meteen maar revanche! Het spel ziet er leuk uit, met grappige illustraties en interessante eigenschappen op wezens die je speelt. Ik had wat moeite met het mindbug deel, want eigenlijk wilde ik geen enkele kaart spelen, omdat ik niet wilde dat mijn tegenstander die zou hebben. Ook vraag ik me af wat er gebeurt als je als tweede speler meteen je mindbugs gebruikt om de kaart van je tegenstander af te pakken. Deze staat dan nl al 3-1 achter voordat hij een kaart in het spel kan leggen... |
| Matthias Toen ik voor het eerst over Mindbug las, dacht ik dat het knap zou zijn als het zou werken, laat staan dat het goed zou zijn. De naam Richard Garfield valt echter voor mij niet te negeren aangezien Magic: The Gathering mijn eerste entree in de spellenwereld was en ik heb het spel dan ook meteen voorbesteld. Gelukkig kan ik rapporteren dat Mindbug nog beter is dan ik had gehoopt. De vijf keywords in dit spel zorgen ervoor dat het enorm eenvoudige aanvalsprincipe erg interessant is en je meer laat nadenken dan je op het eerste gezicht zou verwachten. Tel daarbij het briljante mindbug systeem op en je moet ineens elke kaart evalueren voor inzet aan jouw zijde, maar ook voor de situatie als jouw tegenstander hem afpakt. Dit zorgt ervoor dat de keuzes in dit spel helemaal niet zo eenvoudig zijn als je op het eerste gezicht zou verwachten. Sterker nog: ik denk dat dit spel totaal niet vergevingsgezind is. Als je namelijk een klein foutje maakt of een mindbug tegen je krijgt waar je hem niet verwachtte, dan kan dat meteen resulteren in een kansloos verlies (iets dat ik meteen bewees in mijn spelletjes tegen Martha). Dat laatste klinkt misschien alsof ik dit een nadeel van het spel vind, maar dat is niet het geval. Ik hou wel van spellen die je op de tenen laten lopen en waar je je adem inhoudt terwijl je een cruciale kaart erdoor probeert te krijgen. Als het dan toch een keertje mis gaat, dan is Mindbug zo afgelopen en schud je de kaarten voor een revanche. |
~ Matthias & Martha
Nadat we de vorige keer onze eigen top 10 hadden bepaald met de enorm handige Ranking Engine van Pubmeeple, leek het ons ook leuk om eens te kijken hoe we elkaars topspellen zouden rangschikken. Dit levert dus een nieuwe top 10 op met spellen die we, ondanks onze verschillende smaken, eigenlijk altijd wel met elkaar kunnen spelen. Daarnaast geeft het een interessant inzicht waar onze smaak overlapt of juist heel erg afwijkt.
| Top 10 Martha:
Bij het kiezen van welk spel ik liever zou willen spelen, ben ik
uitgegaan van wat ik nu graag zou willen spelen en/of onlangs gespeeld
heb.
De keuzes van Matthias en mij lijken vooral overeen te komen op wat oudere spellen en op wat lichtere (kaart)spellen. |
| Top 10 Matthias: Bij het ranken van Martha's spellen merkte ik dat ik vooral de complexere Euro spellen minder kan waarderen dan Martha. We hebben vroeger een heleboel Euro spellen samen gespeeld, maar die waren naar mijn mening veel meer gefocust dan de huidige spellen waar meerdere mechanieken vechten om de aandacht. Gezien mijn eigen Top 10 kun je duidelijk zien dat ik op zich niets heb tegen complexere en langere spellen, maar voor mij is het dan wel belangrijk dat het als een geheel voelt en een verhaal oplevert dat de speeltijd waardig is.
De conclusie is wat mij betreft dat er nog genoeg spellen te vinden zijn die we beiden heel leuk vinden, maar dat onze smaken wel uit elkaar gegroeid zijn met de aanwas van alle nieuwe spellen die de afgelopen jaren uitgekomen zijn. Het is grappig om te zien dat grote spellen met veel conflict juist voor mij toegankelijker zijn geworden omdat er in die tak een enorme stroomlijning heeft plaatsgevonden en dat de meer opbouwende spellen juist complexer zijn geworden en ik daar dus tegenwoordig minder plezier aan beleef. |
~ Martha & Matthias
Nu het vorige jaar afgesloten is, leek het ons leuk om eens te kijken wat onze actuele top 10 is na alle nieuwe spellen die we afgelopen jaar hebben gespeeld.
Hiervoor hebben we de enorm handige Ranking Engine van Pubmeeple gebruikt, want het kan soms heel lastig zijn om precies te bepalen welk spel je nu net iets beter vindt dan een ander leuk spel. Probeer het zelf ook eens uit op de top van je eigen collectie om te zien welk spel je nu echt het leukst vindt. Als je jouw collectie bijhoudt in Boardgamegeek.com, dan kun je hem heel eenvoudig inlezen en filteren op jouw hoogst beoordeelde spellen.
| Top 10 Martha:
Bij het kiezen van welk spel ik liever zou willen spelen, ben ik
uitgegaan van wat ik nu graag zou willen spelen en/of onlangs gespeeld
heb.
|
| Top 10 Matthias: Bij het ranken van mijn spellen heb ik altijd geprobeerd om me voor te stellen dat ik voldoende tijd had om het spel voor te bereiden en het ideale spelersaantal had. Dit zorgt ervoor dat lange spellen ook een kans maken. Mijn top 10 van meestgespeelde spellen ziet er dus heel anders uit.
Naast deze top 10 wil ik kort de twee spellen aanstippen die er in 2022 voor mij echt bovenuit sprongen. Lands of Galzyr valt echt net buiten de top 10, want deze kwam op plek 11 terecht. Ik zou dus net iets liever een avontuur beleven in de wereld van Runebound en Mage Knight, maar Lands of Galzyr is veel toegankelijker en verhalender dan deze spellen. Ik verwacht dus dat ik deze in de nabije toekomst veel vaker zal spelen en wellicht zal hij dan één van deze andere spellen verdringen. Heat: Pedal to the Metal verschijnt pas op plek nummer 19. Ik verwacht echter dat deze ook nog gaat stijgen als ik hem vaker speel. Helaas valt hij echter totaal niet in de smaak bij mijn partner, dus dat kan wat langer duren. |