In Splendor probeerde je een succesvolle handel in juwelen op te zetten, maar in Splendor Marvel staat er veel meer op het spel. Ditmaal is het cruciaal dat je Marvel helden en schurken rekruteert die ervoor zorgen dat je alle Infinity Stones verzamelt. Alleen dan kun je namelijk de Infinity Gauntlet maken waarmee je het universum kunt regeren!

De karakterkaarten worden per niveau geschud en voor elk niveau worden er vier kaarten opengelegd in het midden van de tafel. Er worden vervolgens evenveel willekeurige locatietegels neergelegd als er spelers zijn. De S.H.I.E.L.D. fiches, de groene fiches, de Avengers Assemble tegel en de Infinity Gauntlet tegel worden eveneens klaargelegd. De Infinity Stone fiches worden per kleur opgestapel binnen bereik van de spelers geplaatst.

In jouw beurt heb je verschillende mogelijkheden. Je kan drie fiches in verschillende kleuren nemen, of twee fiches in dezelfde kleur, als er nog minstens vier fiches in die kleur liggen. Je kan er ook voor kiezen om een karakterkaart te reserveren en een S.H.I.E.L.D. fiche te krijgen, of een karakter uit het midden van de tafel of een eerder gereserveerd karakter te rekruteren door de juiste combinatie van fiches af te leggen.

Een gerekruteerd karakter leg je voor je neer en elk karakter geeft vanaf dat moment één fiche korting in de kleur van het karakter. Sommige kaarten geven daarnaast ook punten. Als je een kaart reserveert, neem je de kaart op handen en krijgt je een S.H.I.E.L.D. fiche. Een gereserveerde kaart kun je later alsnog uit jouw hand rekruteren door de kosten te betalen. Een S.H.I.E.L.D. fiche komt daar vaak meteen van pas, want deze kan je als één van de andere Infinity Stone fiches gebruiken bij het kopen van kaarten. Je mag maximaal drie kaarten in jouw hand hebben, dus je kunt niet eindeloos blijven reserveren.

Aan het eind van jouw beurt moet je een aantal dingen controleren. Zo mag je maximaal tien Infinity Stone fiches houden en moet je eventuele extra fiches afleggen. Als je minstens drie Avengersymbolen op jouw gerekruteerde karakters hebt, krijg je de Avengers Assemble tegel uit het midden. Zodra een andere speler echter meer Avengersymbolen dan jou heeft, neemt deze speler de tegel van je af. Als je voldoet aan de voorwaarden van één van de locatietegels uit het midden, krijg je deze tegel. Dit levert je punten op en deze tegel kan gelukkig niet meer van je afgepakt worden.

Het eerste karakter dat je van niveau drie rekruteert, levert je een groen fiche op. Dit fiche kun je niet gebruiken om kosten te betalen, maar is wel vereist om te kunnen winnen. Je hebt namelijk een groen fiche, minimaal zestien punten en minstens één gerekruteerd karakter in elke kleur nodig om de Infinity Gauntlet te maken. Zodra iemand dat lukt wordt de ronde nog uitgespeeld. Als één speler de Infinity Gauntlet kan maken, dan wint deze speler direct. Als meerdere spelers de Infinity Gauntlet kunnen maken, dan wint diegene van deze spelers die de meeste punten heeft verzameld.

~ Matthias, Martha & Yvette

7 Wonders is alweer 10 jaar oud een daarom vond de uitgever het tijd voor een nieuwe editie. Het spel kreeg hierbij niet alleen een grafische update, maar er zijn ook diverse kleine aanpassingen gedaan om de balans te verbeteren. Al met al zijn het geen grote wijzigingen en speelt het spel nog steeds op dezelfde manier, dus we wilden graag bij het begin beginnen en uitleggen hoe 7 Wonders werkt en speelt.

Tijdens het spel bouw je jouw beschaving op door te zorgen voor een constante stroom grondstoffen en goederen. Deze heb je namelijk nodig om jouw rijk uit te breiden met kaarten die verschillende voordelen en punten opleveren.

Aan het begin worden de juiste kaarten uitgezocht voor het aantal spelers en per tijdperk geschud en in het midden neergelegd. Elke speler kiest vervolgens een wonderbord en de zijde die ze daarvan willen spelen en legt hier bovenop 3 munten. Als iedereen zijn wonder uitgezocht heeft, wordt de stapel kaarten van het eerste tijdperk onder de spelers verdeeld zodat iedereen zeven kaarten in zijn hand heeft.

Nu kan het tijdperk beginnen en kiest iedereen één van de kaarten uit zijn hand en legt deze op de kop op zijn wonderbord. De overige kaarten worden doorgegeven aan de buurman in de speelrichting van dit tijdperk. Als iedereen een kaart gekozen heeft, laten de spelers tegelijkertijd hun kaart zien en zeggen ze wat ze er mee willen doen. Een kaart kan namelijk gebouwd worden door de bouwkosten van grondstoffen, goederen en/of munten te betalen, afgelegd worden om drie munten te krijgen, of gebruikt worden om een deel van een wonder te bouwen na de betaling van de betreffende bouwkosten.

De spelers pakken nu de kaarten op die ze van hun buurman hebben gekregen en kiezen weer een kaart om te spelen. De overige kaarten worden wederom doorgegeven, en de gekozen kaart wordt gespeeld. Dit gaat zo door totdat iedereen nog twee kaarten heeft. Daarvan wordt één gespeeld en de andere wordt permanent afgelegd. Het tijdperk is dan afgelopen en voor elke speler wordt nu zijn militaire macht vergeleken met die van zijn directe buren. Degene die sterker is, krijgt punten afhankelijk van het tijdperk. Degene die zwakker is, krijgt één minpunt.

Om te zorgen dat jij de kaarten kunt bouwen die je de meeste punten opleveren, moet je zeker in het begin kaarten kiezen die je grondstoffen en goederen opleveren. Anders kun je namelijk later in het spel zeker niet de bouwkosten betalen van de kaarten die je wilt hebben of de delen van jouw wonder. Kom je een keer één of meerdere grondstoffen of goederen tekort? Dan kun je deze wellicht inkopen bij jouw buren door ze twee munten per grondstof te betalen. Eerder gebouwde commerciële kaarten of afgebouwde delen van een wonder helpen je door je bijvoorbeeld goedkoper grondstoffen te laten inkopen bij je buren, je extra geld te geven of zelfs direct de grondstof te leveren die je mist. In sommige gevallen hoef je zelfs helemaal niets te betalen, mits je de voorloper van deze kaart in een eerder tijdperk hebt gebouwd.

Gebouwde burgerlijke kaarten en veel afgebouwde wonderdelen geven je punten aan het eind van het spel. Militaire kaarten vergroten je militaire macht en leveren je op deze wijze punten op. Wetenschappelijke kaarten geven je vooruitgang in drie gebieden en dit levert ook punten op aan het einde van het spel. Tenslotte kun je veel bonuspunten verdienen door gilden te bouwen waarvan de voorwaarden het beste aansluiten op de sterke punten van jouw rijk of de situatie bij de buren. Na het derde tijdperk worden al deze punten opgeteld en wordt bekend welke beschaving de sterkste is.

~ Matthias, Martha & Yvette

De aankondiging van Small World of Warcraft kwam vrij onverwacht. Er was al tijden niet meer iets nieuws verschenen voor Small World en World of Warcraft is ook al jaren niet meer zo ongekend populair als het vroeger was. De wereld van World of Warcraft leent zich echter uitstekend voor de spelmechanismen van Small World, dus ik was toch geïntrigeerd. Zou dit nieuwe deel de moeite waard blijken te zijn?

Aan het begin van het spel wordt het juiste aantal eilanden voor het aantal spelers klaargelegd en de Murlocs, bergen, legendarische plaatsen en artefacten worden op hun plek gelegd. Er wordt een stapel gemaakt van de ras- en vaardigheidtegels en hiervan worden vijf willekeurig combinaties naast de stapel opengelegd.

Tijdens een beurt kiest een speler eerst een openliggende ras/vaardigheid combinatie als ze geen actief ras (meer) op het bord hebben. Hierbij moeten ze een muntje betalen voor elke combinatie die ze overslaan vanaf het begin van de rij.

Vervolgens pakken ze het aantal eenhedenfiches dat op de gekozen combinatie staat aangegeven en kunnen ze beginnen om hiermee gebieden te veroveren op de eilanden. Daarbij moet de speler op een nieuw eiland altijd beginnen in een haven, gemarkeerd door een ankersymbool. Als je al eenheden op een eiland hebt, dan mag je aangrenzenden gebieden binnenvallen. Om een gebied binnen te vallen, heeft een speler twee fiches nodig, plus één fiche voor elke vijand, berg of ander verdedigingswerk dat in het gebied aanwezig is. Ook voor de zeereis naar een haven, moet één extra fiche betaald worden. Bij de laatste aanval van zijn beurt, mag de speler met de dobbelsteen gooien als hij minstens één fiche over heeft, maar niet meer genoeg heeft om het gekozen gebied te veroveren. Als je voldoende bonus gooit op de dobbelsteen, lukt het toch om het gebied in te nemen.

Nadat je al jouw veroveringen hebt uitgevoerd, mag je jouw eenheden herverdelen over al jouw gebieden om een optimale verdediging te krijgen. Ten slotte scoor je punten voor jouw beurt. Je krijgt één punt voor elk gebied dat door jouw ras(sen) bezet is, plus eventuele bonuspunten voor jouw vaardigheidheid, legendarische plaatsen of artefacten die je controleert en voor het verslaan van een vijandelijke factie (Horde/Alliance) in jouw beurt. Deze punten leg je omgedraaid voor je neer.

De volgende speler voert nu zijn beurt uit en zal dan mogelijk jouw gebieden proberen over te nemen. Als dit gebeurt verlies je permanent één eenhedenfiche uit dit gebied en neem je de rest terug in jouw hand om ze aan het einde van de beurt van de aanvaller te herverdelen.

In jouw volgende beurt mag je zoveel van jouw eenhedenfiches van het speelbord pakken als je wilt (maar geef je een gebied op als je alle eenheden daar oppakt). Met de gepakte eenheden mag je dan nieuwe veroveringen uitvoeren om jouw ras verder te laten uitbreiden en zo meer punten te verdienen. Dit zorgt er echter voor dat je jezelf meer uitspreidt en dus minder goed kan verdedigen. Als jouw vijanden daar gebruik van maken en je steeds aanvallen, dan hou je na de verliezen steeds minder eenheden over en kun je niet effectief meer veroveren.

Gelukkig kun je ervoor kiezen om jouw actieve ras 'in verval' te laten gaan in plaats van nieuwe veroveringspogingen te doen. Je laat dan één eenheid van jouw ras in elk van jouw gebieden liggen en draait deze om zodat duidelijk is dat dit ras in verval is. Je beëindigt dan direct jouw beurt door op normale wijze punten te scoren voor elk gebied dat je controleert (ook voor gebieden die gecontroleerd worden door jouw ras dat in verval is). De volgende beurt start je weer met het kiezen van een nieuwe ras/vaardigheid combinatie en kun je weer naar hartelust veroveren.

Na een vast aantal ronden eindigt het spel en worden ieders punten omgedraaid. De speler met de meeste punten is de winnaar en bij gelijkspel wordt de speler met de meeste eenheden op de eilanden uitgeroepen tot de winnaar. Tevens kun je het spel spelen in een team variant waarbij je samen met andere spelers uit jouw factie samenspeelt en de laagste score onder de leden van jouw team de eindscore bepaalt.

~ Matthias, Martha & Yvette

Soms lees je de regels van een spel en denk je: "Waarom heeft niemand dit eerder bedacht?". Spellen waarvan je meteen het gevoel krijgt dat ze eigenlijk al hadden moeten bestaan en dus even opzoekt of ze niet eerder onder een andere naam zijn uitgebracht. Codenames was één van de laatste spellen die mij dit gevoel gaf en dit spel is sindsdien uitgegroeid tot een enome hit in zowel mijn collectie als wereldwijd.

Toen ik de korte omschrijving van What's Missing? las, had ik wederom dit gevoel. Sterker nog, de regels bleken eigenlijk niet veel langer te zijn dan de korte omschrijving, dus toen was voor mij al duidelijk dat we dit spel voor onze winkel moesten regelen en een exemplaar in mijn collectie terecht moest komen.

In dit spel krijgen alle spelers in het geheim een kaart met daarop bijvoorbeeld een voorwerp, plant of dier. Deze kaart plaatsen ze onder het doorzichtige plastic blad op hun tekenblok zonder dat de andere spelers de afbeelding kunnen zien. Daarna tekent iedereen de omgeving of andere relevante voorwerpen op het doorzichtige blad zodat er een context ontstaat voor de afbeelding op hun kaart. Als de op één na laatste speler klaar is, dan wordt tot tien geteld en moet iedereen daarna stoppen met tekenen, zijn kaart onder het plastic blad weghalen en op de kop naast zich neerleggen.

Vervolgens toont elke speler om beurten zijn of haar tekening aan de andere spelers. Alle andere spelers proberen dan zo snel mogelijk te raden wat er in de tekening mist en dus op de kaart staat. Ze mogen daarbij meerdere keren raden en de eigenaar van de tekening mag alleen antwoorden met 'Ja', 'Nee' of 'Bijna'. De speler die als eerste raadt wat er op de kaart staat, wint de kaart. Als niemand jouw kaart raadt, dan leg je hem af, samen met een kaart die je al eerder gewonnen had. Na 7 ronden wordt de speler met de meeste kaarten uitgeroepen tot winnaar.

Het spel bevat drie verschillende stapels kaarten met een oplopende moeilijkheidsgraad. Je kunt dus eenvoudig de moeilijkheidsgraad aanpassen per speler.

~ Matthias, Martha & Yvette

Na onze reis door de Schotse Hooglanden in Glen More keren we terug naar de drukte van de stad met Glasgow. In dit spel nemen twee spelers het tegen elkaar op om de grootste bijdrage te leveren aan de nieuw vorm te geven stad.

Aan het begin van het spel worden de architect- en contracttegels in een cirkel midden op tafel gelegd. De gebouwtegels worden geschud en als gedekte stapels naast de cirkel klaargelegd. Bij elke architecttegel worden twee gebouwtegels open neergelegd. De grondstoffen worden als voorraad op tafel gelegd en beide spelers krijgen een spelerstableau met daarop één baksteen en één staal. De kooplieden worden op de starttegel gezet en degene die links staat begint het spel.

De speler die achteraan in de cirkel staat, is altijd aan de beurt. Deze speler verplaatst zijn tegel met de klok mee naar een andere tegel. Daarbij mag hij niet naar een contracttegel waar de andere koopman staat. Het is wel toegestaan om naar een architecttegel te gaan waar de andere koopman staat, in dat geval wordt de zojuist geplaatste koopman op het linkerveld gezet en de andere koopman doorgeschoven naar het rechterveld.

Daarna mag de speler de actie uitvoeren van de tegel waar zijn koopman nu op staat. Als hij op een contracttegel staat, mag hij de afgebeelde goederen nemen of de functie gebruiken. Staat hij op een architecttegel dan mag hij één van de openliggende gebouwen naast de architecttegel bouwen door de kosten te betalen. De gebouwtegels worden dan meteen aangevuld vanaf een gedekte stapel. De speler kan daarna steeds meer goud betalen om nog meer gebouwen te bouwen.

De spelers bouwen samen aan dezelfde stad, maar plaatsen de gebouwen wel zo dat duidelijk is wie de eigenaar is van elk gebouw. Het eerste gebouw dat de spelers bouwen wordt in het midden van de tafel gelegd. Alle volgende gebouwen moeten met minstens één kant aan een al geplaatst gebouw grenzen. Daarbij mag de maximale grootte van het blok (4x5 of 5x4) niet overschreden worden. Bij het plaatsen van een gebouw activeren alle fabrieken in die kolom en rij en dit levert grondstoffen op voor hun eigenaren die ze weer kunnen investeren in nieuwe gebouwen.

Op het eind van het spel, worden de punten op alle gebouwen van elke speler bij elkaar opgeteld. De meeste gebouwen leveren je een vast aantal punten op, maar winkels, stations, parken, woningen en banken geven je punten op basis van de samenstelling van jouw stad en wat je aan het einde van het spel aan grondstoffen over houdt. De speler die zo de meeste punten verdient, wint het spel.

~ Matthias & Martha

Ik ben altijd een fan geweest van Glen More. Mijn exemplaar heeft veel verschillende landen gezien (ironisch genoeg, nooit Schotland), want het is echt een perfect vakantiespelletje. Noem maar eens een ander spel met eenvoudige regels, interessante tactische en strategische keuzes, vennijnige interactie, windbestendig speelmateriaal en ondersteuning voor 2-5 spelers in een klein doosje. (Dit bedoel ik overigens letterlijk: als je een ander spel kent dat aan deze eisen voldoet, gebruik dan het onderstaande opmerkingenveld om het ons te laten weten.)

Glen More was echter altijd moeilijk verkrijgbaar, waardoor ik helaas iedereen moest teleurstellen die dit verborgen juweeltje ook ontdekt had. Negen jaar na de eerste Glen More is daar echter Glen More II: Chronicles, maar is deze net zo goed of misschien zelfs beter dan het origineel? Er is in ieder geval veel veranderd, want de doos is minstens 4x zo groot, het spel heeft een langere speelduur en er worden nog maar 4 spelers ondersteund. Ligt dit aan de mysterieuze 'Chronicles' toevoeging bij de titel?

Het hart van Glen More wordt gevormd door een groot speelbord met daarop een spoor van tegels en een clanlid van elke speler. Als jouw clanlid achteraan staat op dit bord, dan mag je jouw clanlid verplaatsen naar een tegel in de rij, de kosten op de tegel betalen en deze tegel vervolgens in jouw koninkrijk plaatsen volgens de plaatsingsregels. Dit levert je soms een eenmalige bonus op, maar activeert ook de geplaatste tegel en alle omliggende tegels in een volgorde naar keuze. Deze bonussen en activaties zijn heel belangrijk, want dit levert je de grondstoffen op om nieuwe tegels te kopen, staat je toe om extra clanleden te (ver)plaatsen voor meer plaatsingsmogelijkheden bij toekomstige tegels, whiskey te stoken of grondstoffen om te zetten in punten.

Bij Glen More II zie je echter nog een groot speelbord ernaast liggen en dit vormt één van de grootste wijzigingen ten opzichte van zijn voorganger. Naast de tegels die je in jouw koninkrijk plaatst, kun je nu namelijk ook tegels verzamelen waar personages op afgebeeld zijn. Elke keer dat je een dergelijke tegel pakt, mag je een clanfiche op het tweede bord plaatsen om een eenmalige bonus te verdienen of een scoremogelijkheid voor jezelf te ontsluiten.

De tegels zijn verdeeld in vier tijdperken en er volgt een tussentijdse puntentelling zodra de laatste tegel van een tijdperk wordt neergelegd. Op dat moment vergelijk je jouw aantallen in vier categorieën met de aantallen van de speler die het laagste aantal in deze categorie hebt en scoor je bonuspunten op basis van hoeveel hoger jouw aantal in deze categorie is. Zo vergelijk je hoeveel whisky je hebt gestookt, hoeveel personages je hebt verzameld en hoeveel speciale bezienswaardigheden je in jouw koninkrijk hebt geplaatst. Het laatste dat je vergelijkt, is het aantal clanleden dat je in jouw startkasteel hebt staan. Dat klinkt simpel, maar als je ze elke keer daar allemaal verzamelt, dan blijven er veel minder plaatsingsmogelijkheden over voor de volgende ronde.

Aan het einde van het vierde tijdperk en telling, volgt nog een extra telling. Op dat moment vergelijk je het aantal tegels in jouw koninkrijk met het aantal tegels van de persoon met het kleinste koninkrijk en krijg je drie strafpunten voor elke tegel die jij meer hebt. Extra beurten die jij tijdens het spel genomen hebt, moeten dus wel wat opgeleverd hebben.

Je merkt al dat het woord 'Chronicles' helemaal niet is gevallen in deze uitleg. Dat komt omdat we deze nog helemaal niet gespeeld hebben, maar ook omdat we niet teveel willen weggeven over de verrassingen hierin. Het is voldoende als je weet dat elke Chronicle een kleine modulaire uitbreiding bevat die het spel op de één of andere manier aanpast of uitbreidt en dat deze volledig herspeelbaar en combineerbaar zijn.

~ Matthias & Martha

Door omstandigheden moest je helaas dicht langs de zon vliegen en nu gaan er allerlei alarmen af! De verschillende kamers van jouw schip raken beschadigd en de energiekern gaat offline. Dit is het ergste wat je kan overkomen, want nu wordt jouw schip langzaam naar de zon getrokken en wordt de schade steeds erger! Lukt het jullie om op tijd de energiekern te herstarten en weg te vliegen van deze allesverzengende hitte?

In Solar Storm wordt het speelveld opgebouwd met een grid van drie bij drie kaarten die elk een kamer voorstellen van jullie schip. Tevens worden er drie schadekaarten opengedraaid om te bepalen welke kamers beschadigd zijn geraakt toen jullie te dicht bij de zon kwamen. Dit legt iconen bloot die aangeven welke middelen je nodig hebt om de kamer te repareren (Metaal, Energie, Data of Nanobots). De spelers krijgen elk open een aantal kaarten waarop deze middelen afgebeeld zijn en er worden nog 2 extra kaarten opengedraaid als voorraad.

Als je aan de beurt bent, mag je drie acties uitvoeren. Zo kun je bijvoorbeeld een stap opzij zetten naar een andere kamer van het schip, een dobbelsteen gooien om te kijken of je één of beide kaarten in de voorraad kan vinden, de passende kaart inleveren om een blootgelegd icoon in jouw kamer te repareren of een kaart aan een andere speler in dezelfde kamer geven of vragen. Als een kamer volledig gerepareerd is, dan heb je daar ook de mogelijkheid om de zeer nuttige, speciale functie van de kamer te gebruiken of de aangegeven set van drie verschillende middelen in te leveren om de energie van de kamer naar de energiekern om te leiden. Dat laatste brengt je niet alleen een stap dichterbij naar de overwinning, maar maakt het repareren van een kamer ook een stuk eenvoudiger. Als je in een beurt een actie niet kan of wilt gebruiken, dan kun je deze bewaren voor een eventuele volgende beurt.

Je wint het spel als je de energie van alle acht kamers naar de energiekern kunt omleiden en dan de kern herstart, maar je verliest direct als een kamer onherstelbaar beschadigd raakt of als je alle middelen opgebruikt hebt.

~ Matthias, Martha & Yvette

De Crew stond al een tijdje op mijn radar, slagenspellen vind ik leuk en een coöperatieve versie wekte meteen m'n interesse. We hebben deze dan ook snel geprobeerd.

De crew wordt gespeeld met 40 kaarten. Daarvan zijn 36 verdeeld over 4 kleuren en elke kleur loopt op van één tot en met negen. De overgebleven vier kaarten zijn raketten met waardes één tot en met vier. De raketten zijn altijd troef.

Elke speler krijgt een communicatiefiche en alle kaarten worden geschud en over de spelers verdeeld. De speler met de raket vier wordt de commandant. Aan de hand van het logboek worden de opdrachten opengedraaid en eventuele missie-specifieke fiches daar aan toegewezen. De opdrachtkaarten geven aan welke kaarten een speler moet winnen tijdens het spel. De fiches geven aan of de opdrachten in een bepaalde volgorde gehaald moeten worden. De commandant kiest als eerste één opdracht, daarna kiest de volgende speler een opdracht, etc.

Tijdens het spel start de commandant de eerste slag door een kaart uit zijn hand te spelen. De overige spelers moeten nu in beurtvolgorde een kaart uit hun hand spelen. Daarbij moeten ze de eerstgespeelde kleur volgen door een kaart van dezelfde kleur op te leggen, indien mogelijk. Als ze de gevraagde kleur niet meer hebben, mogen ze een troef spelen, of een kaart van een andere kleur. Degene die de hoogste kaart in de gevraagde kleur of de hoogste troef gespeeld heeft, wint vervolgens de slag en begint een nieuwe slag.

Tijdens het spel kan elke speler één keer een hint geven, door met behulp van zijn communicatiefiche aan te geven dat een kaart hun hoogste, laagste of enige kaart van een bepaalde kleur is. Over de raketten mag je geen hints geven. De spelers proberen middels deze informatie en hun gespeelde kaarten ervoor te zorgen dat alle opdrachten in de juiste volgorde gehaald worden en de missie zo te laten slagen. Het logboek heeft in totaal vijftig verschillende missies, die steeds lastiger worden.

Er is ook een twee-speler-variant, waarbij Jarvis als derde speler meedoet. Jarvis krijgt zeven stapeltjes van twee kaarten, waarvan de bovenste is opengedraaid. De commandant beslist telkens voor Jarvis als deze aan zet is.

~ Matthias & Martha

Nadat we een aantal leuke roll & write en flip & write spellen hadden uitgeprobeerd, werd ik toch weer nieuwsgierig naar Cartographers. Bij dit spel ben je een cartograaf in de wereld van Roll Player en moet je het landschap in kaart brengen voor de koningin door polyomino's in te vullen. Na wat reviews te hebben bekeken, heb ik een exemplaar aangeschaft, dat thuis zeer goed in de smaak viel. Uiteraard werd het toen ook tijd om dit spelletje eens op het werk uit te proberen.

Elke speler krijgt een blad en een potlood. Er worden vier scorekaarten klaargelegd onder de letter A, B, C en D. De landschapskaarten worden geschud, waarbij er één vijand wordt toegevoegd. De vier seizoenenkaarten worden in volgorde klaargelegd, te beginnen bij de lente. Deze kaarten geven aan welke scorekaarten aan het eind van het seizoen punten gaan opleveren.

De eerste landschapskaart wordt nu omgedraaid en de spelers moeten de aangegeven vorm intekenen op hun blad en deze invullen in het aangegeven landschapstype. Bij sommige kaarten staat het landschap vast, maar mag je uit twee vormen kiezen, bij andere is het andersom. Soms staat er bij een optie een muntje, als je die optie kiest, mag je een muntje inkleuren op je blad. Als je een berg aan vier kanten omringt, mag je ook een muntje inkleuren. In de stapel zitten ook ruïnekaarten. Als deze gedraaid worden, moet het volgende landschap over een ruïnesymbool op je blad getekend worden. Wordt een vijand gedraaid, dan geeft iedereen zijn blad aan een medespeler, die vervolgens bepaalt waar de vijand komt en het blad teruggeeft aan de eigenaar. Elke keer als iedereen klaar is met invullen, wordt er een nieuwe kaart gedraaid, totdat het totale aantal zandlopertjes op de kaarten groter of gelijk is aan het getal op de seizoenskaart. Is dit het geval, dan volgt een scoreronde als iedereen klaar is met invullen.

Je scoort voor de beide scorekaarten die gelden in deze ronde en krijgt ook voor elk ingekleurd muntje één punt. Vervolgens krijg je minpunten voor het aantal lege vakjes dat aan een vijand grenst. Het totaal is jouw score voor dit seizoen. De landschapskaarten worden weer verzameld, er wordt een nieuwe vijand toegevoegd en de kaarten worden opnieuw geschud. De volgende seizoenskaart wordt neergelegd en het nieuwe seizoen kan beginnen. Aan het eind van het vierde seizoen tel je nog je punten van alle seizoenen bij elkaar op. Dit is je eindscore.

~ Matthias, Martha & Yvette

Tokyo wordt belaagd door gigantische monsters, die elkaar bevechten om een positie in het centrum te krijgen. De stad wordt vertegenwoordigd door een speelbord met (afhankelijk van het aantal spelers) ruimte voor één of twee monsters. Iedere speler heeft een eigen monster en een scorebord. Hierop kun je je levenspunten en de winstpunten bijhouden. Een monster begint met tien levenspunten en nul winstpunten. Wanneer je levens op zijn, ligt je monster uit het spel en je wint als jouw monster als eerste de twintig winstpunten haalt! Je kunt ook winnen door de monsters van de andere spelers te verslaan.

De actieve speler gooit de zes dobbelstenen. Je mag maximaal drie keer dobbelen en daarbij tussentijds stenen apart leggen of opnieuw gooien. Na de derde worp staat het resultaat vast. Op elke dobbelsteen staan de volgende symbolen: een klauw, een hartje, een energiesymbool en de cijfers één t/m dire. Een trio van enen, tweeën of drieën levert respectievelijk 1, 2 of 3 winstpunten op. Elke extra één, twee of drie is nog een extra punt waard. Een energiesymbool geeft je een energieblokje, waarmee je aan het einde van je beurt kaarten kunt kopen. Met elk hartje kun je een levenspunt terugwinnen, maar dit kan alleen als jouw monster niet in Tokyo staat. Met elke klauw doe je 1 levenspunt schade bij de vijandelijke monsters. Staat jouw monster in Tokyo, dan doe je schade aan alle monsters buiten de stad. Staat jouw monster buiten Tokyo, dan doe je alleen schade aan het monster (of de monsters) in de stad.


Naast het bord ligt een stapel kaarten waarmee je het spel meer actie geeft. Deze kaarten kun je kopen met energieblokjes. Er liggen altijd drie kaarten open, zodat je kunt lezen wat ze doen en je wat te kiezen hebt. De kaarten hebben speciale eigenschappen. Zo kun je bijvoorbeeld je dobbelgeluk een handje helpen, meer schade uitdelen, je monster aan een tweede leven helpen, enzovoort.

Wanneer een monster in Tokyo wordt aangevallen, mag hij na het incasseren van de schade van plek wisselen met de aanvaller. De aanvaller moet dan de stad betreden, wat hem meteen een winstpunt oplevert. Wanneer een monster aan het begin van zijn beurt al in Tokyo staat, krijgt hij twee winstpunten. Omdat jouw monster in de stad niet kan genezen, is een langdurig verblijf erg gevaarlijk. Het is daarom van levensbelang om tijdig de stad te ontvluchten!

~ Matthias, Martha & Yvette