Polders is een nieuw flip & write spel, maar hoe onderscheidt deze zich van de vele andere spellen in het genre? Tijd om het eens uit te proberen!

Geef elke speler een polderbord en een gekleurde stift. Schudt de polderkaarten en de opdrachtkaarten. Leg twee opdrachtkaarten open. Leg het scorespoor met de scoreblokjes klaar en je kunt al beginnen.

De startspeler trekt drie polderkaarten en iedereen kiest één van de vormen op de polderkaarten om te tekenen op hun polderbord. Hierbij kies je zelf of je tuinen, akkers of molenvelden tekent, maar alle vakjes die je tekent, moeten dezelfde vulling krijgen. Je mag aan een weg of aan andere velden in jouw kleur tekenen. Alleen als je geen van de vormen kunt tekenen, moet je één vakje invullen.

Als je een gebouw opvult met het bijbehorende landschap (tuinen voor buitenplaatsen, molenvelden voor windmolens en akkers voor boerderijen), kun je punten scoren aan het eind van het spel. Je krijgt punten voor het aantal vakjes met de juiste vulling keer het aantal gebouwen met de juiste vulling in hetzelfde gebied. Dat betekent echter niet dat je gewoon zo groot mogelijke gebieden moet maken met dezelfde vulling. Als je gebied namelijk 6-10 vakjes groot is, deel je de punten door 2 en bij meer dan 10 vakjes deel je ze door 4.

Als iedereen klaar is met tekenen, geef je je polderbord naar links door. De volgende polderkaarten worden opengedraaid en iedereen tekent weer één van de vormen op het polderbord dat ze net ointvangen hebben. Na vijf keer doorgeven eindigt de ronde en worden de polderkaarten opnieuw geschud voor de volgende ronde. Aan het begin van ronde twee, drie en vier wordt een extra opdrachtkaart opengedraaid. Na vijf rondes van vijf beurten eindigt het spel en worden de punten geteld voor al jouw gebieden. Verder krijg je bonuspunten of strafpunten voor de opdrachtkaarten die dit spel gelden. Als alles opgeteld is, dan wint de speler met de meeste punten.

Onlangs kregen we de spellen uit de Mindmaze reeks binnen. Aangezien we allemaal Black Stories leuk vinden en deze spellen ons daar aan deden denken, konden we het niet laten om een paar raadsels te proberen.

Voor aanvang van het spel leg je het scorespoor klaar, kies je hoeveel rondes je wilt spelen en wie de spelleider voor de eerste ronde wordt. Vervolgens legt iedereen zijn scoresteen op het scorespoor en wordt het raadsel voorgelezen door de spelleider. Nu kan het raden beginnen!

Om de beurt stelt iedereen een vraag die door de spelleider met 'ja', 'nee' of 'niet belangrijk' beantwoord kan worden. Noem je daarbij één of meer van de sleutelwoorden die in de oplossing van het raadsel onderstreept zijn, dan krijg je voor elk sleutelwoord twee punten. Nadat er acht vragen gesteld zijn, leest de spelleider een hint voor en krijgt zelf één punt.

Denk je dat je het antwoord weet, dan mag je proberen het raadsel op te lossen, ook als je niet aan de beurt bent. Als Heb je het goed, dan krijg je het aantal punten dat op het raadsel staat aangegeven. Maar als je het fout hebt, krijg je evenveel strafpunten. Je krijgt hoe dan ook punten voor sleutelwoorden die je noemt tijdens jouw raadpoging. Je mag elk raadsel maximaal maar eenmaal proberen te raden. Als je het dan fout hebt, mag je nog wel vragen blijven stellen om zo te proberen sleutelwoorden te noemen en alsnog punten te verzamelen.

De ronde gaat door totdat het raadsel opgelost is of de spelleider de derde hint gegeven heeft. De volgende speler wordt nu spelleider en leest een nieuw raadsel voor. Als alle rondes gespeeld zijn, wint degene die de meeste punten verzameld heeft. Heb je geen zin om punten bij te houden? Dan kun je ook de volledige coöperatieve variant spelen.

Nu dat het weer wat kouder wordt en de bladeren zijn gevallen, is een binnenhobby zoals miniaturen schilderen ideaal. Met wat inspirerende YouTube filmpjes op de achtergrond kan ik het uren uithouden.
De miniatuur schilder hobby is er eentje die ik nog niet zo heel lang beoefen, maar ik merk wel dat je er vrij snel beter in wordt. Het internet staat vol met tips & tricks hoe je jouw poppetjes er het beste uit kunt laten zien.

Omdat we sinds kort Warhammer miniaturen verkopen, mocht ik de Catachan Colonel beschilderen, zodat die mooi in de winkel kan komen te staan bij de Warhammer stellage. Dat gaf nog wat extra druk om er wel écht m'n best op te doen, maar ik ben zeer tevreden over het eindresultaat!

Ik heb met verschillende materialen van verschillende merken gewerkt. Uiteraard begint alles met de primer. Voor de Colonel heb ik de zwarte spray "Chaos Black" gebruikt van Citadel. Dit is de eerste keer dat ik een primer spuitbus heb gebruikt, hiervoor gebruikte ik de brush-on primer van The Army Painter. Het was dus even wennen en achteraf gezien denk ik dat ik beter een lichtere kleur primer kon gebruiken, zoals de Wraithbone kleur.
De spray primer is ideaal als je meerdere mini's in één keer wil primen, maar voor één enkele mini gebruik ik toch liever de brush-on primer. Je kunt dan toch een stuk beter controleren hoe dik het er op komt.

Zodra de primer droog was, kon eindelijk het schilderen beginnen. ik ben de losse onderdelen eerst gaan schilderen en pas daarna heb ik de miniatuur in elkaar gezet met Revel lijm. Op deze manier kun je gemakkelijk de hard-to-reach plekjes goed schilderen, wat toch een stuk lastiger is als er al een arm of een wapen in de weg zit.

Op het internet heb ik wat afbeeldingen en filmpjes bekeken, om te zien welke kleuren waar hoorden. Ik wilde namelijk deze miniatuur zo goed mogelijk op de afbeelding van het doosjes laten lijken.
Ik ben begonnen met de groene kleding van de Colonel, vervolgens de stukjes huid en als laatste de kleine details, zoals de riempjes, gespen, wapens en embleempjes op zijn outfit. Ik had toen nog geen Citadel verf, dus ik heb deze mini geheel met Army Painter verf en washes beschilderd.

Nu was het tijd om de base van de Colonel aan te kleden. Ik heb nog nooit eerder scenery op een base gemaakt en ook dit wilde ik goed aanpakken. Dus YouTube werd er weer bij gehaald...
Eén van de eerste tips waarvan ik heel blij dat ik het toegepast heb is; zet nooit je mini simpelweg, helemaal in het midden van je base. Als je dat doet, heb je weinig ruimte over om mee te 'spelen'. Dus ik heb de Colonel een beetje op de rand van de base gelijmd, zodat er nog genoeg ruimte was voor grit, steentjes en struiken. Ook zit er bij deze miniatuur een klein plantje en een tak, dus daar moest ik ook rekening mee houden bij het indelen van de base.
Eerst had ik de mini zelf op de base gelijmd en heb daarna de grit om de voeten van de mini heen geplakt, maar dat vond ik er toch niet zo mooi uit zien. Dus alles weer eraf gepulkt. Het uiteindelijke resultaat is dat ik de Colonel bovenop de laag grit heb gelijmd, daarna de grotere steentjes en struikjes.

Achteraf gezien ben ik echt heel erg tevreden hoe deze miniatuur er nu uit ziet. Het is super leuk om verschillende technieken en materialen uit te testen en te proberen. Bij mij is de miniaturen hype sindsdien helemaal aangewakkerd en heb ik veel te veel mini's gekocht die ik allemaal nog moet schilderen! Winter is coming, dus ik ga nog lekker even door met deze hobby.

In Roam ga je op reis door de wereld van Arzium om karakters wakker te maken en samen de anderen te wekken.

Elke speler krijgt drie startkaarten en reisstenen in zijn spelerskleur en legt deze voor zich neer. De speelkaarten worden geschud en er worden zes met de landschapszijde naar boven gelegd om het speelgebied te vormen. De artefacttegels worden geschud en er worden vier opengedraaid. De munten worden naast het speelgebied klaargelegd en iedereen krijgt een aantal munten afhankelijk van zijn plaats in de spelersvolgorde.

In jouw beurt kies je één van de beschikbare karakters die je voor je hebt liggen en leg je reisstenen op het speelgebied in het patroon van dit karakter. Hierbij mag je het patroon niet draaien of spiegelen en het hele patroon moet op het speelveld passen. Op sommige karakters staan blanco vierkanten. Deze hoeven niet binnen het speelgebied te vallen bij het plaatsen van de reisstenen en je kunt optioneel twee munten betalen om op de plek van een blanco vierkant toch een reissteen te plaatsen. Als je bij het plaatsen reisstenen van jezelf of anderen tegenkomt, plaats je op die velden geen reisstenen. Leg je een reissteen op een veld met munten, dan krijg je het afgebeelde aantal munten.

Na het plaatsen van de reisstenen geef je aan dat het karakter is gebruikt door de kaart om te draaien. Daarna kun je eventueel een artefact kopen met jouw verzamelde munten. Artefacten geven je speciale acties en voordelen die je vanaf de volgende beurt kunt gebruiken. Als je een artefact gebruikt, draai je deze daarna ook om.

Zodra alle zes velden van een speelkaart gevuld zijn aan het eind van een beurt, is het karakter onderop de speelkaart gevonden. Deze sluit zich aan bij de speler die de meeste reisstenen op de speelkaart heeft liggen. Bij een gelijke stand, bieden de gelijkspelende spelers met munten om het karakter te winnen. Een karakter dat zich bij jou aansluit, leg je naast jouw andere karakters voor je en vanaf nu kun je ook dit patroon leggen.

Liggen aan het begin van je beurt alle karakters omgedraaid voor je? Dan draai je al jouw omgedraaide karakters en artefacten terug en kun je dus weer alle beschikbare patronen maken en voordelen van artefacten inzetten. Je kunt ook eerder alles terugdraaien, maar dan moet je een munt betalen per karakter dat nog open lag.

Zodra iemand zijn zevende karakter vindt, wordt de ronde uitgespeeld en telt iedereen het aantal punten op zijn personages en artefacten op. De speler met de meeste punten is de winnaar van Roam.

MicroMacro: Crime City heeft verschillende spellenprijzen gewonnen en onlangs is er alweer een nieuwe versie verschenen. Hoog tijd dus om dit spel eens te proberen!

In de stad zijn veel misdaden gepleegd. Op de kaart is te zien wat er allemaal gebeurd is en wie het gedaan heeft, maar je moet wel goed kijken! De kaart toont namelijk niet alleen ontzettend veel personages, maar ook dezelfde personages op verschillende tijdstippen.

Leg de kaart tussen alle spelers op een grote tafel, zodat iedereen alles goed kan zien. Kies welk scenario jullie willen spelen en pak de kaarten uit de envelop. Op de eerste kaart staat een overzicht van de misdaad en een afbeelding van het hoofdpersonage en deze wordt hardop voorgelezen. Een voorbeeld hiervan is: "Ten oosten van de markt is een persoon overleden door een vallende piano. Was dit een ongeluk of is hier meer aan de hand?" Op de voorkant van de volgende kaart staat de eerste opdracht, zoals bijvoorbeeld: "Vind het slachtoffer".

Iedereen gaat nu op de kaart op zoek naar de locatie waar het antwoord op de opdracht te vinden is. Zodra jullie denken dat je deze gevonden hebt, kijk de spelleider op de achterkant van de opdrachtkaart of het correct is. Is het niet correct? Dan mag de spelleider helaas niet meer verder helpen met zoeken en moet de rest het met een paar ogen minder stellen.

Is het wel correct, dan ga je verder met de volgende opdrachtkaart. Zodra jullie de laatste opdracht hebben opgelost, is de misdaad is opgelost. Nu kun je verder met de volgende (moeilijkere) opdracht. Wil je een extra uitdaging? Lees dan alleen de introductie en probeer de misdaad dan op te lossen zonder de tussentijdse opdrachten te volgen. Je moet dan extra goed speuren op de kaart, om de hele tijdlijn van de misdaad te vinden en op het eind alsnog alle vragen goed te beantwoorden.

~ Yvette, Martha & Matthias

We kregen van White Goblin Games een demospel vooruit gestuurd voor de release van Unmatched: Gevecht der Legendes. Deze hebben we natuurlijk meteen gespeeld omdat we zelf benieuwd waren, maar ook zodat we jullie alvast hierover kunnen informeren voordat het spel beschikbaar is.

De spelers kiezen een held en krijgen daarbij het unieke deck, levensteller en eventuele sidekicks. De helden worden op het bord geplaatst, de decks worden geschud, iedereen trekt 5 kaarten van zijn deck en de levenstellers worden op de juiste getallen ingesteld voordat de strijd kan losbarsten.

In jouw beurt moet je twee acties uitvoeren en per actie kies je of je gaat verplaatsen, beramen of aanvallen. Bij het verplaatsen trek je eerst verplicht een kaart van jouw deck. Daarna verplaats je jouw held en eventuele sidekicks maximaal het aantal plaatsen dat op de overzichtskaart van jouw held staat. Je kunt het aantal stapjes eventueel verhogen door een kaart af te leggen voor de boostwaarde op die kaart. Als je voor de actie beramen kiest, dan mag je een kaart met een bliksemschicht spelen en de actie daarop uitvoeren. Hiermee kun je allerlei tactische en sfeervolle trucjes uithalen met jouw held.

Het belangrijkste is echter natuurlijk het aanvallen. Je kiest hierbij eerst jouw doelwit. Dit mag altijd een figuur naast één van jouw strijders zijn, maar strijders met afstandsaanvallen kunnen ook een doelwit kiezen dat ergens in hetzelfde gekleurde gebied staat. Na de selectie van het doelwit, kiest de aanvaller één aanvalskaart uit zijn hand en legt deze gedekt voor zich neer. De verdediger mag optioneel een verdedigingskaart kiezen en deze ook voor zich neerleggen. Daarna worden de kaarten tegelijk omgedraaid en wordt de eventuele verdedigingswaarde van de aanvalswaarde afgetrokken. Bij een positief resultaat verliest het doelwit dit aantal levenspunten en wint de aanvaller het gevecht. Elke aanvalskaart heeft echter een speciale vaardigheid die voor, tijdens of na het gevecht uitgevoerd moet worden. Deze vaardigheden kunnen van grote invloed zijn op het verloop van het gevecht en het resultaat daarvan. Tevens komen hier de sterke punten en zwakheden van jouw held het meest naar voren. De selectie van jouw aanvals- en verdedigingskaart is dus veel meer dan simpelweg het hoogste getal kiezen.

De kans is groot dat één van de helden het loodje legt voordat ze al hun kaarten getrokken hebben, maar een held zonder kaarten verliest telkens 2 levenspunten als hij of zij een kaart moet trekken. Zodra een een held sterft, heeft de andere speler gewonnen. Als je het spel met meer dan 2 spelers speelt, dan gelden de team regels en moeten beide helden van het andere team verslagen worden om het spel te winnen.

~ Yvette, Martha & Matthias

Blitzkrieg! Er is geen tijd voor een introductie, want je bent per direct gebombardeerd tot opperbevelhebber!

De spelers strijden als de asmogendheden en de geallieerden tegen elkaar in vijf strijdperken. In elk strijdperk wordt met een markeersteen bijgehouden wie er de meeste invloed heeft. Tevens worden op het scorespoor de punten van beide spelers bijgehouden.

Beide spelers nemen het zakje met hun eenheden, trekken er drie en leggen deze achter hun scherm. In jouw beurt kies je vervolgens één van de eenheden achter jouw scherm en plaatst deze in één van de strijdperken op het speelbord. Je moet de eenheid daarbij op één van de vakjes in de bovenste rij met vrije vakjes plaatsen. De bruine vakjes representeren land, de blauwe zee en je mag jouw eenheden alleen plaatsen als ze op dat landtype kunnen komen. Na het plaatsen van de tegel gaat de invloedsteen van dit strijdperk zoveel plaatsen jouw kant op als de waarde van de geplaatste eenheid. Als hierna de rij in vol is, krijgt de speler met de meeste invloed in het strijdperk het aantal punten dat achter de rij staat. Als je de invloedsteen ooit helemaal aan jouw kant weet te krijgen, dan win je direct het hele strijdperk.

Daarnaast krijg je ook de eventuele bonus op het vakje waarop je jouw eenheid plaatst. Er zijn verschillende bonussen voor het plaatsen, zoals het verschuiven van de invloedsteen op andere strijdperken, extra punten en een extra eenheid achter je scherm. Je kunt zelfs geheim en experimenteel wapentuig ontwikkelen (dat hopelijk op tijd af is om het verschil te maken) of jouw tegenstander bombarderen (waardoor de tegenstander permanent minder eenheden achter zijn scherm beschikbaar heeft). Dat laatste geval is zelfs een alternatieve manier om het spel te winnen, want een speler verliest direct wanneer hij een eenheid moet plaatsen en er geen beschikbaar heeft.

Het spel eindigt als iemand 25 punten heeft gehaald. De geallieerden winnen meteen als ze dit als eerste bereiken. Als de asmogendheden als eerste bij de 25 zijn, krijgen de geallieerden nog een laatste beurt en daarna wint degene met de meeste punten.

~ Matthias & Martha

Een tijdje geleden behandelden we in deze column Tiny Epic Dinosaurs en gaf ik daarbij aan dat de vroegere Tiny Epic spellen gestroomlijnder waren qua spelonderdelen en regels. Het voorbeeld dat ik daarbij aanhaalde, was Tiny Epic Galaxies. Het leek me daarom leuk om deze ook eens te behandelen om het verschil duidelijk te maken.

In Tiny Epic Galaxies leg je contacten met planeten voor de vaardigheden van de bevolking, gebruik je hun natuurlijke grondstoffen of lijf je ze zelfs permanent in jouw rijk. Daarnaast verbeter je jouw rijk voor meer opties en bouw je nieuwe ruimteschepen om meer reizen naar planeten te kunnen maken. Jouw concurrenten proberen echter hetzelfde te bereiken en vaak ook bij dezelfde planeten. Je moet ze dus goed in gaten houden en zelfs af en toe even bij hen 'afkijken'. Klinkt complex? Dat valt reuze mee, want dit alles gebeurt in de vorm van een relatief eenvoudig dobbelspel.

In dit spel krijgt elke speler een speelmat met zijn eigen sterrenstelsel er op. Op deze mat hou je bij hoeveel 'grondstoffen' je verzameld hebt (energie en cultuur) en je houdt het niveau van jouw rijk bij (en daarbij ook hoeveel dobbelstenen je mag gooien, hoeveel schepen je tot jouw beschikking hebt en hoeveel punten je verdient hebt).

Elke ronde gooi je het aantal dobbelstenen dat jouw rijk tot zijn beschikking heeft en deze dobbelstenen zet je één voor één in om de actie uit te voeren die op de geworpen zijde van die dobbelsteen afgebeeld staat. Je mag elke beurt gratis eenmaal een willekeurig aantal dobbelstenen opnieuw gooien. Als je hierna nogmaals opnieuw wilt gooien, dan kost dat één energie per keer. Je kunt ook elke beurt eenmalig twee dobbelstenen inzetten om een derde dobbelsteen op een kant naar keuze te leggen. Ook in de beurten van de andere spelers kun je acties uitvoeren. Je kunt elke keer dat een tegenstander een dobbelsteen gebruikt deze actie volgen door een cultuurpunt te betalen.

Eén van de belangrijkste acties op de dobbelstenen is 'Move a ship'. Hiermee kun je jouw schepen van jouw sterrenstelsel of een planeet naar een andere planeet verplaatsen. Als je jouw schip verplaatst naar het oppervlak van de planeet, dan mag je de actie van de planeet eenmalig uitvoeren. Hiermee kun je bijvoorbeeld meer grondstoffen verkrijgen, schepen verplaatsen, etc. Als je jouw schip in de baan om de planeet legt, dan kun je deze planeet ter zijner tijd koloniseren en daarmee de actiemogelijkheid permanent aan jouw rijk toevoegen.

Elk planeet toont een grondstofsymbool (Energy of Culture). Als je een dobbelsteen met een Energy symbool activeert, dan krijg je een energie voor elk schip dat op, of in een baan om, een planeet staat met het Energy symbool. Hetzelfde geldt voor het activeren van Culture symbool, maar dan kijk je naar schepen bij planeten met Culture symbolen.

Elke planeet heeft ook een symbool bij de baan om de planeet staan (Diplomacy of Economy). Als je een dobbelsteen met één van deze symbolen gebruikt, dan kun je een schip een stapje vooruit zetten op een baan met hetzelfde symbool. Bereik je daarbij het einde van de baan? Dan voeg je de planeet permanent toe aan jouw rijk. Dit zorgt ervoor dat je de actiemogelijkheid op de planeet vaker kan activeren en geeft je de punten die de planeet waard is.

De laatste actiemogelijkheid is 'Utilize a colony'. Deze actie staat je toe om jouw rijk te verbeteren door energie of cultuur te betalen. Hoe verder je komt, hoe meer dobbelstenen je mag gooien in jouw beurt, hoe meer schepen je tot jouw beschikking hebt en hoe meer punten jouw rijk waard is. Elke volgende stap omhoog is echter duurder dan de vorige stap. Met de 'Utilize a colony' actie kun je in plaats daarvan ook de actiemogelijkheid van één van jouw eerder gekoloniseerde planeten activeren. Deze planeten liggen overzichtelijk op een rij onder jouw speelmat.

Zodra een speler in totaal 21 of meer punten verzameld heeft op zijn planeten en voor zijn rijk, dan wordt de ronde nog uitgespeeld. Daarna tonen de spelers de geheime opdracht die ze ontvangen hebben aan het begin van het spel en scoren ze deze bonuspunten als ze de opdracht voltooid hebben. De speler met de meeste punten, wordt de nieuwe leider van dit kleine, maar epische universum.

~ Matthias & Martha

Voor de grote hype van Roll & Write spellen, was Railroad Ink één van de eerste spellen in dit genre dat op grote schaal gewaardeerd werd bij de veelspelers. Op dat moment schreven we deze column nog niet, maar nu hadden we een goed excuus omdat de gele en groene versie binnenkort in het Nederlands verschijnen.

De basis van elke Railroad Ink versie is hetzelfde. Iedereen krijgt een speelbord en een viltstift waarmee op het speelbord getekend kan worden. Elke ronde worden de vier routedobbelstenen geworpen en moet iedereen de geworpen wegen en sporen op zijn spelerbordje tekenen. Hiermee probeer je voornamelijk om zoveel mogelijk uitgangen met elkaar te verbinden, maar er zijn ook punten te verdienen met jouw langste weg, jouw langste spoor en door jouw stadskern zo vol mogelijk te bouwen. Je mag ook driemaal per spel één van de optionele kruisingen, die bovenaan jouw spelerbordje staan, tekenen om meer verbindingen te maken. Je moet er echter wel steeds voor zorgen dat je straten en sporen afmaakt, want je krijgt strafpunten voor onverbonden eindes van een straat of spoor. Na zeven ronden kijk je wie dit het beste gedaan heeft en deze speler wint het spel.

Wat is dan het verschil tussen de verschillende kleuren? Allereerst bevat elke versie twee unieke uitbreidingen met speciale dobbelstenen. Deze speciale dobbelstenen rol je tegelijk met de routedobbelstenen en verplichten je om extra zaken op jouw bordje te tekenen. Zo moet je in de blauwe versie rekening houden met rivieren of leg je meren aan om verbindingen te maken met veerboten. De rode versie is extra pittig door onvoorspelbare meteorietinslagen en vulkanen die lava in jouw stad spuwen.

De gele en groene versies verschillen nog verder van de rode en blauwe versies door gebruik te maken van andere routedobbelstenen, gebouwen die bonussen geven als je ze verbindt en doelen die voor meer interactie zorgen. Daarnaast hebben deze versies ook elk twee mini-uitbreidingen die verschillen van alle andere versies. We hebben deze gele en groene versie echter nog niet kunnen proberen, omdat we de Nederlandse demo-exemplaren nog niet hebben ontvangen.

~ Yvette, Martha & Matthias

Mandala Stones is zo'n spel dat direct de aandacht trekt, omdat het er erg mooi uitziet. Dit spel nodigde ons dan ook allemaal direct uit te proberen hoe het speelt.

Het speelbord wordt midden op tafel gelegd en op alle mandalavakjes wordt een toren van vier willekeurige stenen gezet. De vier artiesten (zwarte pionnen) worden op hun startvelden gezet. Het mandalabord wordt naast het speelbord gelegd. Elke speler krijgt een eigen spelersbord en plaatst zijn scoresteen op het overwinningspuntenspoor. De opdrachtkaarten worden geschud en elke speler krijgt er twee die hij voor zichzelf houdt.

In jouw beurt moet je stenen uit het midden pakken of stenen op jouw eigen speelbord scoren. Als je kiest voor pakken, verzet je één van de artiesten naar een vrij veld en pakt vervolgens met de klok mee de bovenste ste(e)n(en) van de aangrenzende torens die matchen met het patroon op de artiest. Je mag daarbij alleen stenen pakken die niet grenzen aan een andere artiest. Het torentje van stenen dat je pakt moet je op een vrij veld op jouw spelersbord plaatsen.

Als je kiest voor scoren, dan kies je één kleur die je wilt scoren. Van deze kleur moet je minstens twee torentjes op je spelersbord hebben staan. Voor alle velden waar je een torentje hebt staan met bovenop de gekozen kleur, scoor je volgens de waardering die bij het veld onder de toren staat aangegeven. Je kunt hierbij bijvoorbeeld punten krijgen voor torens van verschillende hoogten, afhankelijk van hoe hoog de steen in je toren ligt, of voor het aantal kleuren in de toren. Als alternatief voor het scoren van een kleur, kun je ook van willekeurige torentjes de bovenste stenen scoren. Je krijgt dan echter maar één punt per steen die je verwijdert.

De gescoorde stenen leg je vervolgens op het spoor op het mandalabord. Als je daarbij een bonusveld bedekt, scoor je de aangegeven bonuspunten ook. Het spel eindigt als er op het mandalabord een steen wordt geplaatst op het eindveld voor het aantal deelnemende spelers, of als een speler in zijn beurt geen enkele actie kan uitvoeren. De spelers tonen dan maximaal één van hun opdrachtkaarten die ze voltooid hebben om deze bonuspunten ook te scoren en dan wordt de winnaar bepaald.

~ Yvette, Martha & Matthias