Met het lengen van de dagen en het mooie weer van de laatste tijd, krijg je helemaal zin om er lekker op uit te gaan in de natuur. In Parks ga je met je metgezel op trektocht door de nationale parken van Amerika en probeer je fijne herinneringen te creëren.

Het bord wordt tussen de spelers op tafel gelegd en daarnaast worden de twee bakjes met de fiches geplaatst. De geschudde trekstapels van de parkkaarten en uitrustingskaarten wordt op het bord geplaatst en er worden van elk drie kaarten opengedraaid. Elke speler ontvangt twee jaarkaarten en kiest hieruit voor welk geheim doel hij gaat. Tevens krijgt iedereen één veldfleskaart toebedeeld van de bijbehorende trekstapel die je een speciale actiemogelijkheid geeft als je later in het spel water ontvangt. Daarna wordt het pad opgebouwd uit de starttegel, eindtegel en daar tussenin verschillende andere padtegels. De spelers zetten hun twee wandelaars vervolgens op de begintegel. Als laatste wordt de bovenste seizoenskaart opengedraaid. Hierop zie je het patroon waarop zon- en waterfiches op het pad gelegd moeten worden en welke speciale regels er voor dit seizoen gelden.
In jouw beurt zet je één van jouw wandelaars vooruit op het pad en voer je de actie uit op de padtegel waar jouw wandelaar stopt. Als er nog een zon- of waterfiche op de padtegel ligt, krijg je deze ook. De meeste padtegels geven je simpelweg één of twee fiches (boom, berg, water of zon), maar op anderen kun je een foto maken, een nieuwe veldvles krijgen, een fiche ruilen voor een jokerfiche, fiches ruilen voor andere fiches, betalen om de actie bij een andere wandelaar uit te voeren, enz.
In principe mag je zelf kiezen hoe ver jouw wandelaar gaat, maar je mag nooit meer achteruit gaan. Als je dus langzamer vooruit gaat, dan kun je dus meer acties uitvoeren, maar als je ooit als enige wandelaar nog op het pad staat, dan moet je met deze laatste wandelaar direct naar de eindtegel gaan. Tevens kan jouw wandelaar alleen naar een lege padtegel wandelen, tenzij je jouw kampvuur dooft. Als één van jouw wandelaars echter op de eindtegel stopt, dan wordt jouw kampvuur weer actief en kan jouw overgebleven wandelaar (nogmaals) naast een andere wandelaar gaan staan.
Een wandelaar die op de eindtegel stopt, mag kiezen of hij een een parkkaart reserveert, zonfiches uitgeeft om een uitrustingskaart te kopen voor een permanent voordeel of een parkkaart koopt met de verkregen fiches. Als je een parkkaart koopt, dan krijg je de daarop afgebeelde punten aan het einde van het spel en telt deze kaart eventueel mee voor de geheime opdracht op jouw jaarkaart. Alle gepakte of gekochte kaarten worden direct weer aangevuld.
Als alle wandelaars op de eindtegel staan, dan eindigt de ronde. De speler die het laatst een foto gemaakt heeft, mag er nog eentje maken. Alle gebruikte veldfleskaarten worden geleegd, zodat deze de volgende ronde weer gebruikt kunnen worden en de wandelaars worden weer op de begintegel gezet. Het pad wordt nu opnieuw opgebouwd met de eerder gebruikte tegels, aangevuld met één willekeurige nieuwe padtegel. Vervolgens wordt een nieuwe seizoenskaart opengedraad en wordt het daarop afgebeelde nieuwe weerpatroon op de padtegels gelegd. Tevens leest iedereen welke speciale regel voor het seizoen geldt en wordt een nieuwe ronde gespeeld.
Na vier ronden eindigt het spel en telt iedereen de punten op zijn gekochte parkkaarten, voegt daar één punt aan toe voor elk van zijn genomen foto's en kijkt of hij de bonuspunten krijgt voor de geheime opdracht op zijn jaarkaart. De startspeler tegel is ook nog één punt waard. De speler die de meeste punten verdiend heeft, heeft de meest interessante wandelingen uitgevoerd en is dus de winnaar van het spel.
| Yvette: Ik vond het een prachtig spel. De artwork van de kaarten en de houten, duurzame uitvoering van de diertjes en andere tokens pasten heel mooi bij het thema van het spel. Mijn strategie was om op de wandelroutes een beetje achteraan te blijven hangen met mijn wandelaars, zodat ik rustig m'n items zou kunnen verzamelen en zo minder last te hebben van mijn medespelers (dacht ik). Het nadeel is wel dat de andere spelers je kunnen opjagen als zij wel snel naar het einde racen. Achteraf gezien was dit dan ook zeker niet de beste strategie. Ik had beter één wandelaar een flink eind vooruit kunnen sturen en met de andere wat langzamer te wandelen, maar dat is iets wat ik een volgende keer zal uitproberen! Juist omdat er vrij veel manieren zijn om punten te scoren, maakt het voor mij dat ik het spel graag nog eens zou uitproberen. Zo heb ik me bijvoorbeeld helemaal niet bezig gehouden met het maken van de foto's. Wie weet wat voor een effect dat zou hebben op mijn eindscore! Parks is een absolute aanrader, zeker als je houdt van natuur. Bij ieder verkocht exemplaar gaat er ook nog eens een deel van de opbrengst naar de Nationale Parken over de hele wereld, dus alleen daarom zou je het spel al willen aanschaffen! |
| Martha: In het eerste seizoen heb ik één van mijn wandelaars vrij snel naar het einde van het pad gestuurd om een foto te maken en het park met de mooie uil erop te reserveren voordat iemand anders deze kon bezoeken. Deze paste niet bij het doel op mijn jaarkaart, maar dat maakte me niet zoveel uit. Ik vond het vooral leuk om mooie plaatjes te verzamelen en dat werkte nog verassend goed ook! Tijdens het spel heb ik nooit het gevoel gehad dat ik echt lastige keuzes moest maken, meestal kon ik wel ongeveer doen wat ik bedacht had, of was er prima alternatief beschikbaar. Voor mij was het geen zware hike in moeilijk terrein, maar meer een rustige boswandeling. Lekker zen naar mooie dingen kijken - wat trouwens uitstekend past bij het thema! |
| Matthias Het eerste dat je opvalt als je Parks open maakt, is hoe prachtig het spel geproduceerd is. De illustraties zijn bijvoorbeeld heel mooi en divers, maar ook de bakjes voor de fiches zijn fraai vormgegeven in de vorm van een boomstam. Er is duidelijk van begin tot eind nagedacht over hoe het thema het best weergeven kan worden. Dat is belangrijk, want het spel zelf is redelijk abstract en je doet effectief vier keer hetzelfde. Dat kan snel saai worden, maar hier voelt elke nieuwe wandeling als een leuke puzzeltocht die je toch langs nieuwe panorama's leidt. Dit alles maakt dat Parks in mijn ogen één van die zeldzame spellen is die geschikt is als een familiespel of als een spel dat ervaren spelers voldoende uitdaagt terwijl ze een ontspannende avond hebben. |