Let op We gebruiken cookies op onze website om de beste gebruikerservaring te kunnen leveren. Indien u verder gaat, gaat u akkoord met het ontvangen van cookies van deze website. OK, ga verder

Zijn het voor jou ook dure tijden? Kijk dan eens naar onze speciale acties.

Games@Work: Oriflamme Games@Work: Oriflamme

06-05-2022
door Matthias Kortleven

Oriflamme is een spel dat al langer op ons lijstje stond om uit te proberen. Door drukte, vakanties en ziektes was het echter wat lastiger om de minimale drie personen bij elkaar te krijgen om dit spel te kunnen spelen. Vandaag was het dan eindelijk zo ver.

In dit spel krijgt iedereen de tien kaarten van één kleur en worden daar drie willekeurige kaarten van afgelegd. Van de overige zeven kaarten worden door de spelers één voor één zes kaarten gespeeld om zoveel mogelijk invloed te verzamelen.

Bij het spelen kies je of je deze aan het begin of het einde van de rij legt of bovenop één van jouw eerder gespeelde kaarten plaatst. Een kaart wordt altijd op de kop gespeeld. Nadat iedereen zo een kaart geplaatst heeft, wordt de rij kaarten in volgorde afgewerkt. Als je bij één van jouw kaarten aankomt, dan mag je kiezen om deze op de kop te laten liggen en er een invloedspunt op te verzamelen. Je mag hem ook omdraaien om de verzamelde invloedspunten te innen en de vaardigheid van de kaart te gebruiken. Als de kaart een personage is, blijft hij in de rij liggen en kan de vaardigheid in de volgende ronde weer geactiveerd worden.

Dankzij deze vaardigheden kun je jouw tegenstanders dwarszitten of meer punten verzamelen. Zo kun je kaarten van tegenstanders uitschakelen, kaarten verplaatsen, valstrikken leggen, etc. Door hier slim gebruik van te maken, kun je uiteindelijk eindigen met de meeste invloed en het spel winnen.

Yvette:
Ik had Oriflamme aangedragen om een keer met elkaar te spelen. Het duurde even voordat deze op tafel kwam, maar vandaag was het zo ver. Het spel is vrij eenvoudig, maar het regelboekje liet het spel vrij ingewikkeld lijken. Al spelende werd het al snel duidelijk hoe het moest en wat er nou precies wel en niet mag.

Ik heb veel minder spellen gespeeld dan Martha en Matthias, maar ik vond het zelf wel wat weg hebben van het spel Guillotine. Daar moet je ook met je kaarten een rij manipuleren door kaarten te (ver)plaatsen en/of uit te schakelen.

Bij dit spel zit een klein bluf element. Zo heb ik Matthias om de tuin weten te leiden door zijn Soldaat mijn Hinderlaag te laten uitschakelen, waardoor ik aan het eind van het spel nog een flinke bak punten binnen heb kunnen harken. Helaas wel net één puntje te weinig om er met de winst vandoor te gaan!
Wat ik ook heel leuk vond aan Oriflamme is dat je kaarten op je eigen kaarten mag leggen, je kunt hiermee als het ware een kettingreactie opbouwen. Want als je de bovenste kaart omdraait en hebt uitgevoerd, mag je daarna ook die tweede er onder nog spelen en helemaal uitvoeren. Dit vergt wel een hoop meer strategisch plan en denkwerk, maar is zeker niet onmogelijk en geeft een hoop meer mogelijkheden.

Ik vond het echt een leuk spel en ieder potje zal anders zijn, omdat je random aan het begin drie kaarten aflegt. Hierdoor speel je ieder potje met andere karakter en intrige kaarten, wat best veel invloed kan hebben op je strategie. Zeker nog een keertje spelen dus!
Martha:
Oriflamme is het soort spel wat mij meestal niet zo kan bekoren. Ik hou niet zo van bluffen.. 'hij denkt dat ik denk dat hij denkt etc' vind ik vaak vooral vermoeiend en niet interessant. Hierdoor ben ik er ook niet goed in, wat natuurlijk weer niet helpt als het een grote rol speelt in een spelletje.

Eigenlijk vond ik het bluffen in Oriflamme wel meevallen. Je legt kaarten sowieso op de kop en mag ze alleen aan het begin en het einde van de rij leggen. Hierdoor waren de keuzes goed te overzien en heb ik me eigenlijk nooit heel druk gemaakt over welke kaarten er zouden liggen. Dit werkte nog best goed.

Wat ik wel heel jammer vond is dat je drie willekeurige kaarten niet hebt, maar de anderen misschien wel. Wat een beetje geluksafhankelijk voelt als zij met zo'n kaart iets gaafs kunnen, maar jij niet, omdat je die kaart toevallig hebt moeten afleggen aan het begin van het spel. Ook het onthouden of steeds checken van mijn dichte kaarten in het midden, het misgaan van een regel en algemeen hoeveel er invloedsfiches heen en weer geschoven werden, vond ik tegenvallen.

Uiteindelijk zorgt dit ervoor dat ik dit spel niet weer zou willen spelen, het is teveel gedoe voor iets wat ik niet interessant vind om te doen.
Matthias
Oriflamme is gebaseerd op een heel eenvoudig spelsysteem en moet het vooral hebben van de interacties tussen de kaarten voor de tactische en strategische besluiten. Wat dat betreft doet het spel mij denken aan Love Letter waar dit ook het geval is en dat is mijn favoriete micro-spel voor meerdere spelers.

Ik denk echter dat Love Letter toegankelijker is qua thema en net iets minder 'gemeen' aanvoelt dan Oriflamme. In Love Letter kun je altijd maar uit twee kaarten kiezen en lig je er meestal kort voor het einde van de ronde eruit. Hierdoor neemt niemand het je echt kwalijk als je iemand uitschakelt, want het is uiteindelijk onvermijdelijk. In Oriflamme schakel je echter niemand direct uit, maar moet je jouw tegenstanders verspreid over een ronde meerdere keren dwarszitten om vooruit te komen. Omdat de voortgang van een speler ook grotendeels zichtbaar is, is het in Oriflamme ook mogelijk om je te richten op de persoon waarvan je denkt dat die aan het winnen is.

Daarom voorzie ik dat ik Oriflamme vooral zal inzetten bij specifieke speelgroepen waarbij de mensen er wel van houden om snode plannen te maken en het niet erg vinden als dit ook tegen hen gebruikt wordt. Binnen dit kader verwacht ik dat Oriflamme ook zal uitgroeien tot één van mijn favorieten in dit segment van micro-spellen.

~ Matthias, Martha & Yvette

Recente berichten