Het vlotte kaartspel L.A.M.A. heeft een dobbelversie gekregen, namelijk: L.A.M.A.: het Dobbelspel. Dit spel leek ons leuk voor de vakantie, dus we hebben deze meteen op tafel gelegd om het te proberen.
De zeven kaarten met de zwarte lama-achterkant worden in het midden van de tafel gelegd en vormen de lamarij. De andere kaarten worden geschud, er worden zes aan elke speler gedeeld en iedereen legt deze open voor zich neer in een rij. De fiches worden naast de lamarij gelegd. De witte fiches tellen in het spel als 1 minpunt en de zwarte als 10 minpunten. De drie dobbelstenen worden aan de startspeler gegeven.
In jouw beurt moet je telkens kiezen om te dobbelen of uit te stappen. Als je kiest om te dobbelen, dan gooi je de drie dobbelstenen. Als ten minste één van dobbelsteen een waarde toont die je in jouw rij hebt liggen, dan moet je ten minste één van de kaartjes afleggen met een overeenkomende waarde. Per dobbelsteen leg je maximaal één kaartje af. Toont geen van de dobbelstenen een waarde die je in je rij hebt liggen, dan moet je een kaartje uit de lamarij pakken waarvan de waarde overeenkomt met één van de gedobbelde waarden. Als geen van de kaarten in de lamarij overeenkomt, dan moet je alle kaartjes uit de lamarij pakken. Als je drie lama's rolt, dan mag je één van jouw eerder verdiende minpuntenfiches afleggen, ongeacht of het een wit of een zwart fiche is. Daarna mag je doorspelen. Als je met jouw worp al jouw kaarten in de rij af kan leggen, dan mag je ook een wit of zwart fiche afleggen.
Als je kiest om uit te stappen, draai je alle kaarten in jouw rij om. Jij bent nu klaar voor deze ronde, maar de andere spelers mogen doorspelen. De laatste speler in de ronde mag ook door blijven spelen, maar moet vanaf nu de hele lamarij pakken zodra geen van zijn geworpen dobbelstenen een waarde uit zijn rij toont.
De ronde eindigt onmiddelijk zodra de lamarij leeg is, iemand al zijn kaartjes af heeft gelegd of alle spelers uitgestapt zijn. Iedereen telt dan zijn minpunten op van hun overgebleven kaarten. Voor de cijferkaarten krijg je zoveel minpunten als de waarde van de kaart. Lama's hebben een waarde van 10. Als je echter meerdere kaarten van dezelfde waarde hebt, dan krijg je maar één keer deze minpunten (bijvoorbeeld 3 kaartjes met de waarde 6, leveren maar 6 minpunten op). Iedereen pakt zijn verkregen minpunten in de vorm van de witte en zwarte fiches. Je mag op elk moment 10 witte fiches inwisselen voor één zwart fiche.
Als een speler veertig of meer minpunten heeft, dan eindigt het spel en wint de speler met de minste minpunten. Zo niet, dan wordt de lamarij weer neergelegd en de kaarten opnieuw geschud en uitgedeeld voor een nieuwe ronde.
| Martha: Dit was supergrappig om te doen. Ik begon heel goed, terwijl Yvette en Matthias wat meer minpunten moesten incasseren. Jammer genoeg hield mijn geluk niet aan en stond ik al vrij snel enorm achter. Met achtendertig minpunten moest ik wel doorgaan, want als ik zou stoppen had ik meteen verloren. Laat ik nu precies op dat moment een vier, zes en lama gooien waardoor ik al mijn kaarten in één keer kon weggooien! Jammer genoeg kon ik niet genoeg gebruik maken van mijn tweede kans om er met de winst vandoor te gaan. Ik heb tijdens het spel meerdere keren hardop zitten lachen. Er gebeurt een heleboel waar je niet heel veel controle over hebt, maar in dit spel is dat totaal niet erg. Het speelt lekker vlot en het is interessant wat de anderen doen, omdat dat invloed heeft op wat jouw opties zijn. Echt een spelletje voor een gezellige avond met een hapje en een drankje. |
| Matthias Het L.A.M.A. kaartspel was voor mij een grote verrassing. Toen ik de regels lag klonk het echt als een soort UNO kloon, maar de mogelijkheid om zelf te kiezen wanneer je past maakt dit spel zoveel interessanter (en korter). Zo kan één onschuldig ogende regel een groot verschil maken. Toch had ik bij L.A.M.A. Het Dobbelspel weer eenzelfde reservering: zou het dobbelelement er juist niet voor zorgen dat de geluksfactor te hoog wordt, zelfs voor zo'n kort en luchtig spelletje? Gelukkig kan ik rapporteren dat ook dit spel me hier op een aangename wijze verrast heeft. Het feit dat je elke beurt in principe weer elk getal kan gooien zorgt ervoor dat je niet afhankelijk bent van de volgorde van de getallen zoals bij het kaartspel. Als je dat koppelt met de immer aflopende compensatiemogelijkheden van de lamarij en de open rijen van jouw tegenstanders, wordt je elke ronde weer gesteld voor een inzichtelijke, maar interessante kansberekening. Dit vormt ook een solide basis om een inschatting te maken van wat jouw tegenstanders gaan doen. In het L.A.M.A. kaartspel wil iedereen altijd zo snel mogelijk van zijn kaarten afkomen, maar hier is dat niet altijd de beste keuze omdat de designer er wijselijk voor gekozen heeft om de lamasymbolen significant vaker voor te laten komen dan de getallen. Jouw laatste lamakaart afleggen scheelt je nog steeds potentieel 10 minpunten, maar een lamakaart in jouw rij zorgt er ook voor dat je met minder risico langer door kunt gaan en dus meer kans maakt om het ultieme resultaat van 3 lama's te werpen. Kortom: L.A.M.A. Het Dobbelspel is een zeer goed 'push-your-luck' dobbelspel dat ik persoonlijk hoger inschat dan de bekroonde klassieker Regenwormen. Dat is een groot, maar welverdiend compliment. |
| Yvette: Ook ik vind dit een super spel! Zoals jullie misschien inmiddels wel weten, hou ik wel van vlotte spelletjes die je 'even tussendoor' kunt spelen. L.A.M.A.: het Dobbelspel past precies in dit straatje. De eerste paar rondes ging ik heel goed. Lekker weinig minpunten en ik kon zelfs nog een keer wat minpunten terugleggen omdat ik 3 lama's had gerold. Ik ben zelfs nog een spannend duel aangegaan met Matthias, om te kijken wie er het langst durfde door te rollen. Hier hadden we allemaal veel lol om. Je kunt elkaar in het spel flink opjagen door er voor te kiezen om uit de ronde te stappen, je kunt een andere speler daar mee beïnvloeden. Daar hadden Matthias en ik een spannende strijd om gehad en ik heb die met 1 puntje verschil gewonnen! Helaas maakte ik een ronde later een speelfout, omdat ik een vrij belangrijke regel was vergeten. Oeps! En gelijk was daarmee ook pats-boem het hele spel afgelopen omdat ik in één keer meer dan 40 punten had! Tsjah, laten we het maar beschouwen als een leermomentje... Al met al dus een dikke aanrader. Het spel is pas gespeeld als de laatste kaart gespeeld is. Daardoor blijft het tot op het laatste moment spannend! |
~ Yvette, Matthias & Martha