Kijk voor mooie kortingen bij onze winteraanbiedingen!

Games@Work: Cthulhu Wars: Duel Games@Work: Cthulhu Wars: Duel

25-05-2022
door Matthias Kortleven

Omdat we vaak spellen behandelen die we hier op het werk snel tussendoor kunnen spelen, komen we vaak uit op wat eenvoudige, snelle en toegankelijke spellen. Vandaag wilden we eens iets heel anders proberen, namelijk Cthulhu Wars: Duel.

Cthulhu Wars: Duel is een kleinere versie van het epische Cthulhu Wars en probeert in één klap twee 'problemen' van zijn grotere broertje op te lossen. Allereerst bevat Duel kartonnen standees voor de monsters in plaats van grote miniaturen, waardoor het spel een stuk goedkoper is. Ten tweede zijn de regels en de kaart geoptimaliseerd, waardoor het een spannendere speelervaring oplevert als je met z'n tweeën speelt.

In dit spel krijgt elke speler de controle over één van de beide oude goden en hun volgers en proberen ze daarmee de wereld te veroveren. De speelwijze van elke factie is daarbij behoorlijk anders dan die van andere facties vanwege factiespecifieker vaardigheden en monsters. Ook heeft elke factie een setje van zes unieke spreuken die ze kunnen verdienen door opdrachten op hun sheet te voltooien. Deze spreuken leveren zeer sterke permanente vaardigheden en voordelen op als je ze verdiend hebt.

Beide spelers voeren om beurten één actie uit, die ze moeten betalen met hun krachtpunten. Op deze wijze recruteren ze nieuwe sekteleden waarmee ze poorten kunnen bouwen, roepen ze monsters op uit hun poorten of wekken ze hun 'Great Old One' die nog veel krachtiger is dan de monsters. Deze eenheden kunnen ze vervolgens over de kaart verplaatsen om gevechten te starten of vijandige sekteleden te vangen.

Zodra één speler al zijn krachtpunten aan acties gespendeerd heeft (of geen acties meer wilt uitvoeren), wordt het voor de andere speler steeds duurder om door te blijven spelen. Zodra beide spelers klaar zijn, krijgen ze weer nieuwe krachtpunten voor (gecontroleerde) poorten, hun sekteleden in het spel en voor de gevangen sekteleden die ze teruggeven aan de tegenstander.

Daarna krijgen beide spelers de kans om een oplopend aantal krachtpunten te betalen om een speciaal ritueel uit te voeren. Middels dit ritueel kunnen ze doempunten verdienen voor de poorten die ze controleren en/of hun Great Old One. Doempunten kun je ook tijdens de actiefase ontvangen als je vijandelijke eenheden verslaat. Zodra iemand 30 doempunten of meer heeft verzameld, wordt gekeken welke factie de meeste punten heeft en dus de wereld veroverd heeft.

 

Martha:
Dit was een keer een heel ander soort spel dan we meestal spelen en ook meteen het soort spel wat minder goed in mijn straatje past. Ik ben namelijk niet zo van de gevechten en bij dit spel lijkt het toch wel de bedoeling te zijn dat je elkaar te lijf gaat. In mijn spelletje tegen Yvette hadden we precies één gevecht dat zij startte om te zien hoe dat zou gaan. Aangezien ik wel lekker ging met het doen van het ritueel en daar punten op pakken, heb ik dat zo gelaten... Wat het spel wel een beetje saai maakte.

Het hielp daarbij ook niet dat er nogal veel tekst op alles staat. Elke speler heeft een speciale eigenschap, een speciale manier om zijn 'Great Old One' op te roepen, zes verschillende manieren om een spreuk te krijgen, die ook niet kort van stof zijn. We zijn vast dingen vergeten, die waarschijnlijk heel thematisch zijn als je het spel beter in de vingers hebt, maar voor zo'n eerste keer was het lastig te volgen.

Ik denk dat het spel ervan uitgaat dat je elkaars poorten probeert over te nemen en er een constante strijd is om controle van poorten en gebieden. Aangezien wij dit niet deden, was het hele spel wat mat. Als het type spel me beter zou liggen had ik het nogeens willen proberen om te zien of het anders speelt als je het allemaal wat beter doorhebt en het conflict wat meer zoekt. Maar omdat me dat nou juist niet zo trekt, hou ik het bij dit ene potje.
Yvette:
Ik heb het spel één keer tegen Martha gespeeld en zoals zij hierboven al beschrijft; het spel heet 'Duel', maar wij hebben maar weinig gedueleerd met elkaar haha!
Ik speelde met het Cthulhu karakter en het is daarmee de bedoeling dat je flink wat gevechten aangaat, maar ik had regelmatig redelijk weinig punten waardoor ik het iets te spannend vond om een battle aan te gaan.
Wat ik ook wat lastiger vond is om alle abilities en spellbook acties te onthouden. Je kunt naarmate het spel vordert steeds meer, maar omdat het spel zich helemaal afspeelt op het bord, let je helemaal niet meer op je eigen spelersbordje waar de spellbook kaartjes liggen en denk je er niet meer aan je om de spellbook acties toe te passen.
Cthulhu Wars: Duel is ook niet helemaal mijn spel, al snap ik zeker wel wat er zo gaaf aan is. Het ziet er echt goed uit en als je fanatiek met elkaar de gevechten aangaat, zal het spel zeer zeker niet zo aanvoelen zoals Martha en ik dat hadden.
Matthias
Ik hou wel van wat strijd op de spellentafel, maar had nog nog nooit Cthulhu Wars gespeeld. Ik was dus heel benieuwd naar deze duel versie. Ik had al wel gelezen dat het een snel en helemaal niet zo ingewikkeld spel is, dus ik was wel enigszins verbaasd toen ik het nogal dikke regelboekje zag. Tijdens het lezen kwam ik er echter al snel achter dat het nogal wollig geschreven is en dat veel van de voorbeelden pas relevant zijn als je met andere facties speelt die niet in de eerste doos zitten.

Tijdens het spelen viel het me vervolgens erg mee hoe ingewikkeld het was en de beurten volgden elkaar al snel op. Vragen die tijdens het spel ontstonden, konden gelukkig ook eenvoudig in het regelboekje gevonden worden. Het enige bezwaar dat er dan voor mij nog overbleef is dat dezelfde wollige schrijfstijl van het regelboek ook op de kaartjes en sheetjes van het spel gebruikt werd. Alles is heel thematisch beschreven, maar hier had wat mij betreft juist beter gekozen kunnen worden voor een wat klinischere schrijfstijl om de duidelijkheid en overzichtelijkheid te vergroten.

Dat mocht echter de pret niet drukken, want het spel werkt uitstekend zodra je eenmaal weet waar je mee bezig bent. Er zijn echt verrassend veel (factie-specifieke) opties te vinden om jouw tegenstander het leven moeilijk te maken en de facties voelen daardoor heel verschillend. Wel moet gezegd worden dat de speelstijl van Great Cthulhu factie eenvoudiger te begrijpen is, waardoor de Black Goat factie het al snel heel moeilijk kan krijgen.

De gevechten zijn ook heel slim gedaan. Ze kunnen snel afgehandeld worden, maar er gebeurt wel een hoop. Met één worp van de dobbelstenen zullen er al snel slachtoffers vallen bij beide partijen en veel tactische terugtrekkingen plaatsvinden. Ook is het leuk dat een groot monster kwetsbaar kan zijn voor de aanvallen van veel kleinere monsters als hij zichzelf met te weinig bescherming omringt.

Al met al moet ik dus zeggen dat Cthulhu Wars voor mij precies waarmaakt wat ik ervan gehoopt had. Het is een snel, asymmetrisch en thematisch oorlogsspelletje dat goed werkt met twee spelers. Vooral dat laatste maakt het redelijk uniek tussen de andere oorlogsspellen in mijn kast en ik kijk er dus ook naar uit om de tweede basisset ook te proberen en nog meer combinaties van facties uit te proberen.
~ Matthias, Martha & Yvette

Recente berichten